Leon Kołaczkowski (ur. 8 lutego 1895 w Łodzi, zm. 1 września 1920 pod Hrubieszowem) – oficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Leona i Zofii z Wójcickich. Student Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie i członek Polskiej Organizacji Wojskowej.
W styczniu 1919, w szeregach Legii Akademickiej, wziął udział w odsieczy Lwowa. W tym też roku wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. Od 3 lipca do 1 listopada 1919 był uczniem 15. klasy Szkoły Podchorążych. Po ukończeniu nauki otrzymał przydział do 11 kompanii 4 pułku piechoty Legionów. 30 marca 1920 został mianowany z dniem 1 kwietnia tego roku podporucznikiem w piechocie. Na frontach wojny polsko-bolszewickiej walczył na stanowisku dowódcy plutonu. Podczas walk pod Hrubieszowem, zaskoczony nagłym atakiem kawalerii Siemiona Budionnego, zdołał opanować panikę wśród swoich żołnierzy i odeprzeć uderzenie. Kilka dni później, otoczony przez liczniejszy oddział bolszewicki, zdecydowanym atakiem przełamał okrążenie. Zginął w walce. Za czyn ten pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari.
Jego nazwisko umieszczono na tablicy pamiątkowej poległych wychowanków Szkoły Podchorążych Piechoty.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5588 – pośmiertnie, 18 września 1922 Krzyż Walecznych (trzykrotnie)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Legii Akademickiej Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polegli w wojnie polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Oficerowie 4 Pułku Piechoty Legionów