Kazimierz Kirejczyk (ur. 16 lipca 1910 w Rudawce, zm. 23 marca 1986) – polski pedagog specjalny, doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki specjalnej.
Życiorys W 1929 r. ukończył Seminarium Nauczycielskie, a w 1931 r. został dyrektorem szkoły, co było ówcześnie rzadkością. W 1935 r. ukończył Państwowy Instytut Pedagogiki Specjalnej, a w 1936 r. został magistrem filozofii na Wydziale Pedagogicznym Wolnej Wszechnicy Polskiej. Doktoryzował się na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego w 1964 r., a habilitował w roku 1971 na Uniwersytecie Jagiellońskim z zakresu pedagogiki specjalnej. Pracował jako docent i nigdy nie uzyskał tytułu profesora, prawdopodobnie z przyczyn politycznychMarianna Marek-Ruka, Doc. dr hab. Kazimierz Kirejczyk (1910 – 1986), Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej.
Do głównych nurtów jego kariery należały: praca w szkole podstawowej z dzieckiem w normie intelektualnej i poza nią, praca w Ministerstwie Oświaty, gdzie początkowo był wizytatorem, a następnie Naczelnikiem Wydziału Szkolnictwa Specjalnego, praca w Instytucie Pedagogiki Specjalnej (potem Wyższej Szkole Pedagogiki Specjalnej), praca w Instytucie Matki i Dziecka, gdzie był kierownikiem Zakładu Pedagogiki Leczniczej.
Był autorem 112 publikacji, w tym 94 prac i artykułów samodzielnych. Wydał m.in. kompendium wiedzy medycznej, psychologicznej i pedagogicznej – Upośledzenie umysłowe – Pedagogika (1981), które przez długi czas nie straciło aktualności merytorycznej. Publikował swoje prace m.in. w Szkole Specjalnej, Ruchu Pedagogicznym, Kwartalniku Pedagogicznym, Nowej Szkole, Biuletynie Kuratoriów Oświaty i innych.
W 1995 Marianna Marek–Ruka wydała publikację zatytułowaną Kazimierz Kirejczyk: życie i działalność (Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej)Biblioteki UŚ i UE Katowice, Kazimierz Kirejczyk: życie i działalność.
OdznaczeniaKazimierz Kirejczyk. Patron ZespoŁu SzkóŁ nr 7 w Łodzi. Życie i działalność sławnego pedagoga Złota Odznaka ZNP (1959) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1966) Medal Komisji Edukacji Narodowej (1973) Zasłużony Nauczyciel PRL (1975)
Zainteresowania Do jego głównych zainteresowań badawczych należało kształcenie dzieci z niepełnosprawnościami oraz przygotowanie kadr nauczycielskich do pracy z tą grupą uczniów. Kładł nacisk na interdyscyplinarność pedagogów specjalnych, którzy powinni, oprócz wiedzy pedagogicznej, dysponować wiedzą z zakresu takich dziedzin jak: psychologia, socjologia, medycyna, terapia, logopedia i rehabilitacja. Interesował się też surdopedagogiką, pedagogiką leczniczą, metodyką kształcenia osób z niepełnosprawnością intelektualną i oligofrenopedagogiką. Był orędownikiem uzyskania przez Państwowy Instytut Pedagogiki Specjalnej statusu szkoły wyższej, do czego ostatecznie doszło. Organizował konferencje, zjazdy i seminaria, m.in. jako prezes Sekcji Szkolnictwa Specjalnego Zarządu Głównego Związku Nauczycielstwa Polskiego.
Przypisy
Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Absolwenci Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie Kategoria:Absolwenci Wolnej Wszechnicy Polskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Kategoria:Odznaczeni Złotą Odznaką ZNP Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1986