Josef Kohout (ur. 24 stycznia 1915 w Wiedniu, zm. 15 marca 1994 tamże) – jeden z ocalałych świadków Holocaustu, który podczas II wojny światowej został skazany za bycie homoseksualnym mężczyzną. Najbardziej znany jest z książki Die Männer mit dem rosa Winkel (Mężczyźni z różowym trójkątem) z 1972 roku, którą napisał z Hansem Neumannem (pseud. Heinz Heger). Było to jedno z pierwszych autobiograficznych świadectw osób homoseksualnych w nazistowskich obozach koncentracyjnych. Na podstawie książki Die Männer mit dem rosa Winkel powstały później: sztuka teatralna Bent (1979) oraz fabularny film Piętno (1997).
Życiorys Kohout urodził się i wychował w Wiedniu. Jego rodzice byli zamożnymi katolikami; ojciec pracował na wysokim stanowisku w służbie cywilnej.
Kohout został aresztowany w marcu 1939 roku, gdy przechwycono świąteczną kartkę, którą napisał do swojego kochanka.
Uwięzienie Po sześciu miesiącach w austriackim więzieniu Kohout został internowany w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen w styczniu 1940 roku. W maju 1940 roku został przeniesiony z Sachsenhausen do Flossenbürg w Bawarii, gdzie pozostał do wyzwolenia obozu w 1945 roku. Podczas pobytu w obozach koncentracyjnych Kohout był oznaczony różowym trójkątem, używanym przez nazistów do kategoryzowania więźniów uznanych za homoseksualistów.mały|alt=|Park Heinza Hegera w Wiedniu.Według relacji Kohouta więźniowie homoseksualni byli najbardziej prześladowani ze wszystkich osób przetrzymywanych w obozie. Zabronione były wzajemne kontakty więźniów homoseksualistów. Mimo to miały miejsce stosunki seksualne pomiędzy strażnikami SS a więźniami oznaczonymi różowym trójkątem.
Wyzwolenie Obóz Flossenbürg został wyzwolony przez armię amerykańską 23 kwietnia 1945 roku.
Matka Kohouta przeżyła II wojnę światową. Ojciec popełnił samobójstwo w 1942 roku.
W 1946 roku Kohout poznał swojego partnera, z którym był do końca życia.
Po wyzwoleniu obozu Kohout - podobnie jak inni więźniowie homoseksualni - nadal był uważany za przestępcę, ponieważ homoseksualizm pozostał nielegalny po upadku reżimu nazistowskiego. Kohout nie był uprawniony do rekompensaty i pomimo prób z jego strony nie otrzymał żadnego odszkodowania od rządu Republiki Federalnej Niemiec.
Mężczyźni z różowym trójkątem W latach 1965–1967 Hans Neumann przeprowadził 15 wywiadów z Josefem Kohoutem i na ich podstawie napisał książkę pod pseudonimem Heinz Heger. Książka została ostatecznie opublikowana w 1972 roku przez wydawnictwo Merlin Verlag. Oprócz opisu nieludzkich warunków życia w obozie, książka Neumanna / Hegera przedstawia złe traktowanie osób, które przeżyły obóz koncentracyjny.
Erik Jensen, pisząc w Journal of the History of Sexuality, określił publikację wspomnień Kohouta jako punkt zwrotny w historii społeczności gejowskiej, kiedy działacze z lat 60. i 70. XX wieku zaczęli brać pod uwagę perspektywy poprzedniego pokolenia i postanowili obrać różowy trójkąt za symbol tożsamości gejowskiej.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 1994 Kategoria:Więźniowie KL Flossenbürg Kategoria:Więźniowie KL Sachsenhausen Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiedniu