Mieczysław Kwieciński pseud. „Oset” (ur. 2 czerwca 1893 w Miechowie, poległ 23 maja 1915 w Przepiórowie) – porucznik Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
thumb|Uroczystości pogrzebowe Mieczysława Kwiecińskiego w Miechowie (1916) Życiorys Syn Mateusza – urzędnika, i Weroniki z domu Klatt. W 1911 ukończył średnią szkołę handlową w Kielcach i rozpoczął studia na wydziale chemii uniwersytetu w Liège. Tam też przystąpił do struktur Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego. Odbył kurs oficerski dla członków tychże Związków. W 1913 objął wraz z Aleksandrem Myszkowskim, również późniejszym oficerem Legionów, szefostwo szkoły podoficerskiej. W maju 1913 zaprezentował efekty swojej pracy komendantowi Związku Józefowi PiłsudskiemuMarek Gałęzowski, Kwieciński Mieczysław [w:] idem, My idziemy w zórz świtanie... Sylwetki oficerów Legionów Polskich poległych i zmarłych w walce o niepodległość w latach 1914–1916, Warszawa: IPN, 2019, s. 162..
Po wybuchu I wojny światowej zgłosił się do służby i od sierpnia 1914 dowodził IV plutonem 13 kompanii strzeleckiej. W dniu 9 października 1914 został mianowany na stopień podporucznika. Następnie (po reorganizacji w I Brygadę) walczył w Legionach Polskich, gdzie objął dowództwo plutonu w 3 kompanii II batalionu 5 pułku piechoty. Z dniem 1 stycznia 1915 został awansowany do rangi porucznika, po czym został dowódcą 4 kompanii II batalionu 5 pp. Brał udział w bitwach pod Konarami i Przepiórowem, w których odznaczył się odwagą i bohaterstwem. Poległ w drugiej z tych bitew prowadząc swą kompanię do kontrataku na bagnety. Mieczysław Kwieciński nie zdążył założyć rodziny.
W 1916 został ekshumowany, a jego szczątki przeniesiono na cmentarz parafialny w Iwanowicach koło Słomnik. Uroczystości pogrzebowe trwały 4 i 5 maja 1916 w kilku miejscach ziemi miechowskiej.
Pośmiertnie odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari, nadanym dekretem Wodza Naczelnego marszałka Józefa Piłsudskiego L.12845 z 17 maja 1922, opublikowanym w Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z dnia 6 stycznia 1923.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6482 – pośmiertnie, 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 9 listopada 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Znak oficerski „Parasol”
Przypisy
Bibliografia Marek Gałęzowski, Kwieciński Mieczysław [w:] idem, My idziemy w zórz świtanie... Sylwetki oficerów Legionów Polskich poległych i zmarłych w walce o niepodległość w latach 1914–1916, Warszawa: IPN, 2019, s. 162-163.
Kategoria:Członkowie Związku Walki Czynnej Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Miechowie Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni znakiem oficerskim tzw. „Parasolem” Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1915 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich polegli w I wojnie światowej