Zygmunt Krauze (ur. 27 maja 1896 w Łodzi, zm. 23 lipca 1920 pod Poczajowem) – podporucznik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Stanisława i Olimpii z domu Busse, urodzony 27 maja 1896 w Łodzi. W 1915 został członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej. 1 września 1917, jako uczeń klasy ósmej gimnazjum w Łodzi wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej. Od 1 października 1917 do 18 lipca 1918 był uczniem klasy „C” Szkoły Podchorążych w Ostrowi Łomżyńskiej.
W listopadzie 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. 16 stycznia 1919 został mianowany podporucznikiem w piechocieDz. Rozk. Wojsk. Nr 7 z 23 stycznia 1919, poz. 275.. Na froncie polsko-bolszewickim walczył w III batalionie 105 pułku piechoty. 25 czerwca 1920 w „potyczce pod Romanowem koło Miropola, na czele 9 kompanii pokonał trzykrotnie liczniejszy oddział kawalerii nieprzyjaciela”. Zginął 23 lipca 1920 walcząc z bolszewikami pod Poczajowem, podczas bitwy o Hrady. Za bohaterstwo w walce odznaczony został pośmiertnie Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.
Był kawalerem.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4779 – pośmiertnie, 3 lutego 1922.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Żołnierze Polnische Wehrmacht Kategoria:Polegli w wojnie polsko-bolszewickiej (strona polska)