thumb|Grób Włodzimierza Schilda i jego syna Romualda Schilda na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Włodzimierz Schild (ur. 30 marca 1894 w Niechcicach, zm. 27 stycznia 1941 w Warszawie) – żołnierz armii rosyjskiej, porucznik kawalerii Wojska Polskiego, uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 30 marca 1894 w rodzinie Augusta i Anny z d. Bucholc. Absolwent gimnazjum w Częstochowie. Zmobilizowany w 1914 do armii rosyjskiej. Następnie od czerwca 1917 jako żołnierz w 1 pułku ułanów z którym wziął udział w walkach w bitwie pod Krechowcami. Następnie jako żołnierz 2 pułku konnego w Rosji, który przekształcono później w 14 pułk ułanów. W szeregach tego pułku brał udział w walkach na froncie wojny polsko-bolszewickiej, gdzie został ciężko ranny. Za dzielność i odwagę w walce odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.
Przeniesiony do rezerwy w 1926. Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera B12-2-5)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2636 (1921) Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych – czterokrotnie Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”)
Życie prywatne Żonaty od 1924 z Wandą Węgłowską, ojciec Romualda Schilda.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1941 Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Żołnierze 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich