Piotr Stanisław Pokora (ur. 1988 w Mielcu) – polski matematyk, doktor habilitowany nauk matematycznych, specjalista w zakresie kombinatorycznej zespolonej geometrii algebraicznej, pracownik Instytutu Matematyki Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, redaktor naczelny czasopisma Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia Mathematica, laureat Nagrody im. Kazimierza Kuratowskiego, przez media bywa określany jednym z najzdolniejszych polskich matematyków młodego pokolenia.

Dzieciństwo Dzieciństwo spędził w niewielkiej miejscowości pod Mielcem. W jego rodzinie nie było naukowców. W młodych latach interesował się nauką, lecz nie skupiał się na matematyce – bardziej fascynowały go geografia i geomorfologia, a w późniejszym wieku – mechanika kwantowa. Pasjonował się także sportem i rozważał podjęcie studiów na kierunku trenerskim w Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie. Dopiero w kolejnych latach zainteresował się poważnie matematyką, zwłaszcza geometrią.

Wykształcenie i dyplomy W latach 2007–2012 realizował studia I i II stopnia z matematyki na Politechnice Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki. W lipcu 2010 obronił z wyróżnieniem pracę licencjacką Skończenie wymiarowe rzeczywiste algebry z dzieleniem (promotor: dr Marcin Skrzyński), a w lipcu 2012 z wyróżnieniem obronił pracę magisterską Twierdzenie Frobeniusa o zachowywaniu wyznacznika i Linear Preserver Problems (promotor: dr Marcin Skrzyński).

W marcu 2015 roku obronił z wyróżnieniem rozprawę doktorską Minkowski decompositions and degenerations of Okounkov bodies na Uniwersytecie Komisji Edukacji Narodowej w KrakowieRozkłady Minkowskiego i degeneracje brył Okounkova w bazie Ludzie Nauki [dostęp 2026-02-08].. Promotorami dysertacji byli prof. dr hab. Tomasz Szemberg oraz dr hab. Jarosław Buczyński, a recenzowali ją Halszka Tutaj-Gasińska oraz .

W czerwcu 2017 obronił niemiecką rozprawę habilitacyjną (Privatdozent) On the local negativity of algebraic surfaces na Gottfried Wilhelm Leibniz Universität w Hanowerze. W lipcu 2023 obronił polską rozprawę habilitacyjną Krzywe osobliwe na powierzchniach algebraicznych – algebra, geometria i kombinatoryka na Uniwersytecie ŁódzkimKrzywe osobliwe na powierzchniach algebraicznych – algebra, geometria i kombinatoryka w bazie Ludzie Nauki [dostęp 2026-02-08]..

Praca zawodowa Od 1 października 2014 roku do 30 września 2015 roku pracował jako asystent, a od 1 października 2015 do 30 września 2018 jako adiunkt na Uniwersytecie Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Od 1 października 2015 do 30 września 2016 zatrudniony był jako w Instytucie Matematyki Uniwersytetu Johannesa Gutenberga w Moguncji, a od 1 października 2016 do 31 października 2017 – na tym samym stanowisku w Instytucie Geometrii Algebraicznej Gottfried Wilhelm Leibniz Universität w Hanowerze. Od 1 listopada 2017 do 30 września 2019 był adiunktem w Instytucie Matematyki Polskiej Akademii Nauk, a od 1 października 2019 powrócił na stanowisko adiunkta w Uniwersytecie Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Od 1 marca 2021 zatrudniony jest jako profesor uczelni UKEN.

Na Uniwersytecie Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie pełni różne funkcje, w tym: jest przewodniczącym Rady Dyscypliny MatematykaSekretarz naukowy i Przewodniczący Rad Dyscyplin Wydziału Nauk Ścisłych i Przyrodniczych, UKEN [dostęp 2026-02-15].Wydział Nauk Ścisłych i Przyrodniczych, UKEN [dostęp 2026-02-15]., instytutowym koordynatorem ds. grantów, członkiem Senackiej Komisji ds. Nauki, a w przeszłości był członkiem Wydziałowej Komisji do Spraw Jakości Kształcenia oraz członkiem Komisji Rektora ds. Równego Traktowania. Jest także członkiem grupy badawczej Efektywne Metody Geometrii Algebraicznej na Uniwersytecie JagiellońskimGrupy badawcze, Uniwersytet Jagielloński [dostęp 2026-02-08]. oraz jednym z trzech prowadzących seminarium z geometrii algebraicznej w Polskiej Akademii NaukSeminaria w IM PAN [dostęp 2026-02-15]..

W latach 2015–2019 był członkiem Amerykańskiego Towarzystwa Matematycznego, od 2016 roku jest członkiem Europejskiego Towarzystwa Matematycznego, a od 2019 roku jest członkiem Polskiego Towarzystwa Matematycznego.

Od 2024 roku jest redaktorem naczelnym czasopisma naukowego .

Działalność naukowa W latach 2019–2023 był kierownikiem projektu Krzywe osobliwe na powierzchniach algebraicznychKrzywe osobliwe na powierzchniach algebraicznych w bazie Ludzie Nauki [dostęp 2026-02-15].. W ramach tego projektu badał wartości wyrażenia gdzie jest konfiguracją prostych, jest sumą kwadratów krotności punktów osobliwych, a jest liczbą tychże punktów. Problemem otwartym w matematyce jest wyznaczenie najmniejszej możliwej wartości . Pokora rozważał też przypadki ogólniejsze, tzn. konfiguracje krzywych. Są one powiązane z hipotezą o ograniczonych samoprzecięciach krzywych, która jest problemem matematycznym od dziesięcioleci – w ramach projektu Pokora badał tę hipotezę w jak najogólniejszym przypadku konfiguracji krzywych na powierzchniach algebraicznych.

W latach 2021–2022 był kierownikiem projektu MEGA 2022MEGA 2022 w bazie Ludzie Nauki [dostęp 2026-02-15].. W ramach niego był jednym z czterech organizatorów konferencji naukowej Effective Methods in Algebraic Geometry w 2022 roku w KrakowieCommittees, Effective Methods in Algebraic Geometry, Kraków, June 20-24, 2022.Conferences and Travels Piotr Pokora homepage [dostęp 2026-02-15].. Na konferencji prelekcje wygłosiły m.in. takie osobistości świata nauki, jak , , Joachim Jelisiejew, Aldo Conca, María Angélica Cueto, Wolfram Decker, Hamza Fawzi, Jesús Fernández-Sánchez i Claudiu Raicuhttps://mega2022.uken.krakow.pl/ [dostęp 2026-02-15].

W latach 2024–2028 jest kierownikiem projektu m-syzygijne krzywe płaskiem-syzygijne krzywe płaskie w bazie Ludzie Nauki [dostęp 2026-02-15].Dr hab. Piotr Pokora, prof. UKEN z grantem Narodowego Centrum Nauki, UKEN [dostęp 2026-02-15].. Do jego zespołu należą dr Marek Janasz i mgr Artur Brombosz. W ramach projektu naukowiec zajmuje się badaniem algebraicznych i kombinatorycznych własności krzywych m-syzygijnych, tzn. zredukowanych krzywych na zespolonej płaszczyźnie rzutowej które charakteryzowane są przez homologiczne własności rezolwent wolnych stowarzyszonych . Konfigurację można opisać pewnym wektorem słabej kombinatoryki w którym oznacza liczbę prostych/krzywych, a oznacza liczbę punktów -tej krotnościm-syzygijne krzywe płaskie Popularnonaukowe streszczenie projektu [dostęp 2026-02-15].. Pokora bada w tym kontekście konfiguracje wolne, zwłaszcza z perspektywy hipotezy o wolności konfiguracji prostych, która stwierdza, iż algebraiczna własność wolności konfiguracji prostych jest zdeterminowana przez jej graf Leviego. O hipotezie wiadomo, że jest prawdziwa dla konfiguracji do 14 prostych, natomiast w pozostałych przypadkach społeczność matematyków jest podzielona na naukowców wierzących w poprawność hipotezy i naukowców wierzących w jej fałszywość. Uważa się, że jeśli istnieje kontrprzykład do hipotezy Terao, to powinien on składać się z pary dwóch układów prostych o izomorficznych kratach przecięcia, z których jeden układ jest wolny, a drugi powinien być prawie wolny. Pokora analizuje hipotezę Terao od strony potencjalnych kontrprzykładów – między innymi konstruuje pewne pary oraz wykazuje, że jeśli hipoteza Terao okaże się nieprawdziwa dla konfiguracji prostych na płaszczyźnie rzutowej to będzie także fałszywa dla konfiguracji hiperpłaszczyzn w przestrzeniach rzutowych dowolnego wymiaruPiotr Pokora, On Terao’s freeness conjecture in ℙn, arxiv [dostęp 2026-02-15]..

Działalność edukacyjna Był jednym z dwóch promotorów (obok prof. dr. hab. Tomasza Szemberga) rozprawy doktorskiej Jakuba Kabata Line arrangements in algebraic terms (obroniona w 2020 roku na UKEN)Jakub Kabat w bazie Mathematics Genealogy Project [dostęp 2026-02-08]. oraz promotorem rozprawy doktorskiej Marcina Zielińskiego Geometric and homological aspects of smooth curve arrangements in (obroniona w 2024 roku na UKEN)Marcin Zieliński w bazie Mathematics Genealogy Project [dostęp 2026-02-08].. Jest także promotorem dysertacji doktorskich przewidzianych na rok 2027: Variations on maximizing curves oraz Plus-one generated arrangements of plane curves.

Jest promotorem 16 prac magisterskich, w tym czterech dyplomowych prac badawczych: Niemal wolne układy prostych i stożkowych z prostymi punktami podwójnymi, stycznymi punktami podwójnymi, i prostymi punktami potrójnymi (Aleksandra Gałecka, 2023) – fragmenty pracy dyplomowej opublikowane zostały w czasopiśmie naukowym Boletín de la Sociedad Matemática MexicanaOn the nearly freeness of conic-line arrangements with nodes, tacnodes, and ordinary triple points, Boletín de la Sociedad Matemática Mexicana [dostęp 2026-02-15].; O układach prostych, stożkowych i krzywych stopnia trzeciego z prostymi osobliwościami (Artur Bromboszcz, 2024) – rezultaty z pracy dyplomowej zostały opisane w czasopiśmie naukowym Bulletin of the Polish Academy of Sciences. MathematicsArrangements of inflectional lines, hyperosculating conics, and plane cubics, Bulletin of the Polish Academy of Sciences. Mathematics [dostęp 2026-02-15].; Maksymalizujące układy krzywych z prostymi osobliwościami (Patrycja Liana, 2024) – wyniki pracy dyplomowej przedstawiono w czasopiśmie naukowym Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis Studia MathematicaOn maximizing line arrangements in the complex plane, Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis Studia Mathematica [dostęp 2026-02-15].; O wolnych i niemal wolnych układach prostych i krzywych eliptycznych (Przemysław Talar, 2024) – fragmenty pracy dyplomowej opublikowane zostały w czasopiśmie naukowym Boletín de la Sociedad Matemática MexicanaOn cubic-line arrangements with simple singularities, Boletín de la Sociedad Matemática Mexicana [dostęp 2026-02-15]..

Jest promotorem 9 prac licencjackich, w tych dwóch uznanych za badawcze: Układy prostych w kontekście problemu zawierania (2020) i O wielomianie kombinatorycznym stowarzyszonym z krzywymi plus-jeden generowanymi (2026).

thumb|Justyna Szpond, Piotr Pokora i Tomasz Szemberg podczas konferencji w Oberwolfach (2020) Zaangażowany jest także w program umiędzynarodowienia szkoły doktorskiej w Instytucie Matematyki UKENSzkoła Doktorska Uniwersytetu Pedagogicznego dostała dofinansowanie w ramach programu NAWA „STER – Umiędzynarodowienie szkół doktorskich”, UKEN [dostęp 2026-02-15]..

Wyniki swoich badań naukowych prezentuje często na międzynarodowych konferencjach naukowych między innymi w Niemczech, Wielkiej Brytanii i USA.

Popularyzator nauki Piotr Pokora jest również popularyzatorem matematyki. W samym roku 2018 wywiady z nim opublikowały Radio Kraków, Gazeta Krakowska, Polska Metropolia Warszawska, Gazeta Wrocławska, Dziennik Polski, Nowa Trybuna Opolska, Tygodnik Proszowicko-Miechowski, Tygodnik Powiat krakowski, Tygodnik Myślenicki oraz Tygodnik WielickiAktywność w mediach w 2018 roku, UKEN [dostęp 2026-02-15].. Jako student matematyki na Politechnice Krakowskiej organizował warsztaty z teorii grafów w ramach inicjatywy Uniwersytet Dzieci. Przed rokiem 2015 wygłaszał regularnie wykłady dla uczniów liceum ogólnokształcącego w Mielcu, którego był absolwentem. Współpracuje z Kołem Matematyków UKEN – na przykład w 2021 roku wygłosił wykład plenarny Otwarte kombinatoryczne problemy dotyczące konfiguracji punktów i prostych na studenckim sympozjum naukowym organizowanym przez to kołoXV Sympozjum Kół Naukowych [dostęp 2026-02-15]..

Nagrody i wyróżnienia Piotr Pokora został wielokrotnie nagrodzony za swe osiągnięcia naukowe, w tym: w roku 2016 otrzymał Nagrodę Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego drugiego stopnia za wybitne osiągnięcia naukowe;