Marian Bolesław Wojcieszek (ur. 19 sierpnia 1901 w Przytocznie, zm. 23 grudnia 1974 w Gdańsku) – polski komandor, szef Sztabu Głównego Marynarki Wojennej RP 1949-1951, więzień polityczny okresu stalinizmu
Życiorys Ukończył Wydział Mechaniczny Szkoły Morskiej w Tczewie (w 1924) i Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej w Toruniu (w 1928). W latach 1928–1929 służył w Kadrze Marynarki Wojennej w Świeciu. Od lutego 1929 do stycznia 1930 dowodził monitorem rzecznym ORP "Warszawa" we Flotylli Pińskiej. Następnie był zastępcą dowódcy ORP "Krakowiak" i oficerem flagowym Dywizjonu Minowców. W 1931 ukończył kurs artylerii przeciwlotniczej. W następnych latach dowodził baterią w 1 Morskim Dywizjonie Artylerii Przeciwlotniczej, kierował referatem w Kierownictwie Marynarki Wojennej i był I oficerem artylerii na ORP "Burza". 19 marca 1936 został mianowany kapitanem marynarki ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 15. lokatą w korpusie oficerów morskich. Od 1 czerwca 1937 do 2 maja 1938 dowodził szkolnym torpedowcem ORP "Mazur". 13 czerwca 1938 został dowódcą 2 Morskiego Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej w Helu. Na jego czele brał udział w obronie Helu w 1939, po czym trafił do niemieckiej niewoli. Przebywał m.in. w Oflagu II C Woldenberg.
Od 19 lipca 1945 ponownie służył w Marynarce Wojennej w stopniu komandora podporucznika jako dowódca batalionu w Pułku Morskim. Od 17 grudnia 1945 do 20 czerwca 1946 był zastępcą dowódcy Głównego Portu MW do spraw zaopatrzenia. Następnie służył w Sztabie Głównym MW. Od 20 lutego 1947 do 28 lutego 1949 pełnił funkcję dowódcy Szczecińskiego Obszaru Nadmorskiego w Świnoujściu, po czym do grudnia 1951 był szefem Sztabu Głównego Marynarki Wojennej.
12 grudnia 1951 został aresztowany w swoim gabinecie przez funkcjonariuszy Informacji Wojskowej. Poddano go ciężkiemu śledztwu, podczas którego był torturowany przez oficerów Okręgowego Zarządu Informacji nr 8 w Gdyni: płk. Jerzego Szerszenia i mjr. Eugeniusza Niedzielina. Po sfingowanym procesie skazany 21 lipca 1952 na karę śmierci. W trakcie procesu odwołał wcześniejsze zeznania jako wymuszone torturami. Na mocy prawa łaski prezydent PRL Bolesław Bierut 19 listopada 1952 zamienił mu karę na dożywocie.
W 1956 wyszedł na wolność i został całkowicie zrehabilitowany. Po wyjściu z więzienia odrzucił ofertę powrotu do Marynarki Wojennej. Pracował w Polskim Rejestrze Statków, m.in. jako główny rzeczoznawca do spraw środków sygnałowych i ratunkowych. Został pochowany na Cmentarzu Witomińskim w Gdyni (kwatera 55-23-6_2). Po ekshumacji jego szczątki zostały przeniesione i ponownie pochowane z honorami wojskowymi w Kwaterze Pamięci na Cmentarzu Marynarki Wojennej 29 czerwca 2018. mały|Stary grób kmdra Mariana Wojcieszka na Cmentarzu Witomińskim mały|Nowy grób kmdra Mariana Wojcieszka na Cmentarzu Marynarki Wojennej w Gdyni-Oksywiu Przypisy
Bibliografia Janusz Królikowski, Waldemar Wierzykowski, Wielka księga dowódców okrętów Polskiej Marynarki Wojennej 1918-2018, Akademia Marynarki Wojennej 2019, Wiesława Kwiatkowska, Małgorzata Sokołowska: Gdyńskie cmentarze, Oficyna Verbi Causa 2003,
Kategoria:Absolwenci Szkoły Morskiej w Tczewie Kategoria:Absolwenci Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej Kategoria:Jeńcy Oflagu II C Woldenberg Kategoria:Kapitanowie marynarki II Rzeczypospolitej Kategoria:Komandorowie Marynarki Wojennej PRL Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1974 Kategoria:Dowódcy polskich okrętów nawodnych Kategoria:Obrońcy Helu (1939) Kategoria:Żołnierze Marynarki Wojennej w kampanii wrześniowej Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli niemieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Oficerowie ludowego Wojska Polskiego – ofiary represji politycznych w Polsce Ludowej 1944–1956 Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci w Polsce w ramach represji stalinowskich Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Marynarki Wojennej w Gdyni Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ułaskawieni przez Prezydenta KRN i Prezydenta RP (Polska Ludowa)