Farad (F) – jednostka pojemności elektrycznej w układzie SI (jednostka pochodna układu SI).
Przewodnik elektryczny ma pojemność elektryczną jednego farada, gdy zwiększa potencjał o 1 wolt po dostarczeniu ładunku 1 kulomba. W uproszczeniu pojemność jednego farada oznacza, że w przewodniku o potencjale jednego wolta można „umieścić” ładunek o wartości jednego kulomba.
Jest to zarazem pojemność kondensatora, w którym naładowanie okładek przeciwnymi ładunkami o wartości 1 kulomba wytwarza napięcie 1 wolta.
Jednostka została nazwana na cześć dziewiętnastowiecznego fizyka i chemika angielskiego Michaela Faradaya.
Farad jest bardzo dużą jednostką. Najczęściej używane są podwielokrotności farada: mikrofarad 1 µF = 10−6 F nanofarad 1 nF = 10−9 F pikofarad 1 pF = 10−12 F
Historia Nazwa ”farad” początkowo została wprowadzone przez Josiaha Latimera Clarka i Charlesa Brighta w roku 1861 jako jednostka ładunku. W roku 1881, na międzynarodowym kongresie elektryków w Paryżu, termin ten był już oficjalnie używany jako określenie pojemności elektrycznej.
Zobacz też
kondensator
Przypisy Dawniej stosowaną jednostką pojemności elektrycznej był centymetr (cm) – nie mylić z jednostką długości o tej samej nazwie. Pojemność 1 cm odpowiada pojemności metalowej kulki o promieniu 1 cm. Przeliczniki: 1 cm = 1,11 pF, 1F = 9 · 1011 cm. Założywszy, że kula ziemska, mająca promień ok. 6,4 tys. km, wykonana byłaby z metalu, jej pojemność elektryczna wynosiłaby – wyrażona w centymetrach – ok. 640 mln cm, czyli około 710 mln pF (710 µF).
Kategoria:Jednostki wielkości elektrycznych Kategoria:Jednostki pochodne SI Kategoria:Jednostki SI pochodzące od nazwisk