John Webster Kirklin (ur. 5 sierpnia 1917 w Muncie, Indiana, zm. 21 kwietnia 2004 w Birmingham, Alabama) – amerykański chirurg, był jednym z twórców kardiochirurgii.
Życiorys John Kirklin był synem dyrektora radiologii w Mayo Clinic. Medycynę studiował na Uniwersytecie Minnesoty (bachelor 1938) i na Uniwersytecie Harvarda, który ukończył z wyróżnieniem magna cum laude w 1942, gdzie zauważono jego ponadprzeciętne zdolności. Początkowo rozpoczął specjalizację z chirurgii z ukierunkowaniem na neurochirurgię. W latach 1944–1946 pracował jako neurochirurg w amerykańskiej armii, dosłużył do stopnia kapitana. Po powrocie do Mayo Clinic kontynuował specjalizację, podczas której przez sześć miesięcy przebywa w Boston Children’s Hospital jako asystent u znanego kardiochirurga dziecięcego Roberta E. Grossa. W tym czasie zmienia swoje zainteresowanie z neurochirurgii na kardiochirurgię.
Od 1950 jest ponownie w Mayo Clinic, gdzie w latach pięćdziesiątych usprawnił zastosowanie sztucznego płuco-serca (skonstruowanego przez Johna Heyshama Gibbona, który z jej zastosowaniem wykonał w 1953 pierwszą operację na otwartym sercu u człowieka, ale w międzyczasie z powodu niepowodzeń przy następnych operacjach zarzucił tę metodę), tak dalece, że mogło być używane standardowo podczas operacji na otwartym sercu. Jest współtwórcą oksygenatora i pompy (Mayo-Gibbon-Pump-Oxygenator). Przy użyciu zmodyfikowanego sztucznego płucoserca przeprowadził w 1955 serię udanych operacji na otwartym sercu, co utorowało drogę kardiochirurgii w Mayo Clinic. Wraz z pojawieniem się technik wspomagania krążenia i natleniania krwi, przy użyciu techniki krążenia skrzyżowanego Waltona Lilleheia lub zmodyfikowanej maszyny płuco-serce Gibbona przez Johna Kirklina, zespoły kardiochirurgiczne Uniwersytetu Minnesoty i Kliniki Mayo przodowały i przeprowadziły wiele pierwszych wewnątrzsercowych napraw wrodzonych wad serca. Był pionierem w tworzeniu nowych technik operacyjnych w leczeniu wrodzonych wad serca (uznany specjalista w tym zakresie), zastawkowych wad serca i choroby wieńcowej. W 1960 zostaje mianowany profesorem i w 1964 dyrektorem chirurgii w Mayo Clinic. W 1966 przechodzi jako profesor i dyrektor chirurgii na Uniwersytet Alabamy (UAB)https://livesonline.rcseng.ac.uk/biogs/E000090b.htm Życiorys. W 1982 przestaje być dyrektorem chirurgii, ale operuje jeszcze do 1989.
Był wydawcą The Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, jednego z najważniejszych żurnali naczyniowo-sercowych, oraz współautorem z Brianem Barratt-Boyesem dwutomowego podręcznika z kardiochirurgii: Cardiac surgery: morphology, diagnostic criteria, natural history, techniques, results, and indications (Churchill Livingstone, 1956). Wyszkolił kilka pokoleń kardiochirurgów.
Za swoje wybitne osiągnięcia odznaczony został medalem Listera (1972) oraz wieloma innymi wyróżnieniami.
Bibliografia Jörg Ostermeyer: Erinnerungen an John W. Kirklin. Hamburger Ärzteblatt 12/2011, S. 12–17
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Harvarda Kategoria:Amerykańscy kardiochirurdzy Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 2004