Szczepan Łańcucki (ur. 23 grudnia 1893 w Sieniawie, zm. 8 listopada 1915 w bitwie pod Czartoryskiem) – plutonowy Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Bronisława i Weroniki z domu Michalska. Absolwent szkoły powszechnej w Sieniawie, a następnie gimnazjum w Jarosławiu. Należał do skautingu i był komendantem drużyny skautowej. Ponadto od wiosny 1914 był członkiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Jarosławiu.
Od 1 września 1914 służył w Legionach Polskich jako żołnierz 4 batalionu, 15 kompanii 2 pułku piechoty. 7 listopada 1915 został ciężko ranny pod Hutą Lisowską. Odznaczył się dowodząc plutonem w czasie walk na Wołyniu, gdzie „pod Czartoryskiem, wraz ze swoim oddziałem wydostał się z okrążenia, oraz przeprowadził kontratak w kierunku linii rosyjskich. Zginął przed okopami nieprzyjacielskimi. Pośmiertnie odznaczony Orderem Virtuti Militari”.
8 listopada 1915 zmarł w wyniku odniesionych ran.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7387 – pośmiertnie, 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 12 maja 1931 „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości”
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1915 Kategoria:Żołnierze 2 Pułku Piechoty Legionów