thumb|upright=1.3|Mapa Arktyki pokazująca Przejście Północno-Wschodnie (pomarańczowa linia), Północną Drogę Morską (biała linia przerywana) i Przejście Północno-Zachodnie (czerwona linia) Północna Droga Morska (ang. Northern Sea Route; ros. Северный морской путь, trb. Siewiernyj morskoj put) – sezonowy szlak żeglugowy w rosyjskiej Arktyce, wzdłuż brzegów Eurazji, biegnący z Morza Barentsa i Morza Białego przez Morze Karskie, Morze Łaptiewów, Morze Wschodniosyberyjskie oraz Morze Czukockie na Morze Beringa (Ocean Spokojny). Jest najkrótszym szlakiem żeglugowym łączącym europejską część Rosji z Syberią i Dalekim Wschodem. Stanowi część Przejścia Północno-Wschodniego.
Koniec i początek szlaku są różnie określane przez różne publikacje. Według nich początkiem jest Murmańsk, Archangielsk lub Karskie Wrota, z kolei koniec stanowi Cieśnina Beringa, Prowidienija lub Władywostok. Mający 5600 km długości odcinek Karskie Wrota-Prowidienija znajduje się pod specjalną obsługą lodołamaczy zapewniających żeglowność szlaku w większości pokrytego lodem przez 8-9 miesięcy w roku, w związku z czym Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej na 80. posiedzeniu z 26 czerwca 2013 roku uznała, że polski egzonim „Północna Droga Morska” odnosi się do tego właśnie odcinka.
Północna Droga Morska ma duże znaczenie dla gospodarczego rozwoju północnych obszarów Rosji, w szczególności dla portowych miast północnosyberyjskich, takich jak Dikson, Dudinka, Igarka, Nordwik, Tiksi, Ambarczik, Pewek i Prowidienija.
Testy żeglugi kontenerowej z Azji mały|Istanbul Bridge rozładowywany w Gdańsku (październik 2025) W październiku 2025 roku do Portu Gdańsk zawinął kontenerowiec „Istanbul Bridge”, pierwszy w historii statek tego typu, który pokonał Północną Drogę Morską na trasie z Azji do Europy. Mierząca 294 metry długości jednostka należąca do singapurskiego armatora Sea Legend wyruszyła 23 września 2025 roku z chińskiego portu Ningbo-Zhoushan i dotarła do brytyjskiego Felixstowe po 18 dniach żeglugi. Rejs trwał około 20 dni, podczas gdy tradycyjna trasa przez Kanał Sueski zajmuje około 40 dni, a wokół Przylądka Dobrej Nadziei od 50 do 60 dni. Po Felixstowe statek zawinął do Rotterdamu, Hamburga i na koniec do Gdańska, dokąd dotarł 19 października 2025 roku. W swoich kontenerach „Istanbul Bridge” przewoził między innymi moduły magazynowania energii oraz ładunki e-commerce w ramach handlu transgranicznego. Przygotowania do rejsu trwały ponad trzy lata i obejmowały modernizację floty, szkolenia załóg oraz rozwój systemów meteorologicznych i nawigacyjnych. mały|PanStar Acro rozładowywany w Gdańsku (wrzesień 2026) W sierpniu 2026 roku trasę arktyczną przetestował południowokoreański armator PanStar Group. Kontenerowiec „PanStar Acro” o długości 212 metrów i pojemności 2758 TEU wyruszył 22 sierpnia 2026 roku z Busanu, stając się pierwszym kontenerowcem pod flagą Korei Południowej, który przepłynął Północną Drogą Morską. Według południowokoreańskiego ministerstwa mórz i rybołówstwa statek zabrał jednak tylko 737 TEU towarów wobec celu 1300 TEU, co podawało w wątpliwość opłacalność połączenia. Gęsty lód zmusił jednostkę do zmiany trasy i nadłożenia około 350 km, a bardzo niskie temperatury wody utrudniały pracę silników. Po przejściu szlaku „PanStar Acro” dotarł 12 września do Felixstowe, następnie do Rotterdamu, a w nocy z 17 na 18 września 2026 roku zakończył testowy rejs zawinięciem do Gdańska. Cała podróż zajęła około 20 dni i była, licząc wraz ze standardowymi zawinięciami do portów, o około jedną trzecią krótsza niż trasa przez Kanał Sueski. Armator rozważał w kolejnym roku wykonanie do trzech rejsów przez Arktykę, planowanych od lipca do października, z ładunkami o wysokiej wartości i krótkim wymaganym czasie dostawy. Decyzja Seulu o testach Północnej Drogi Morskiej wywołała niepokoje zachodnich sojuszników Korei Południowej, ponieważ pływanie przez rosyjskie wody może kolidować z reżimem sankcyjnym wobec Rosji.
Zobacz też
Polarny Jedwabny Szlak
Przypisy
Kategoria:Żegluga w Rosji Kategoria:Ocean Arktyczny