Piotr Paweł Barczyk (ur. 4 lipca 1945 w Bytomiu, zm. 6 maja 2019) – polski pedagog, dr hab. nauk humanistycznych.
Życiorys Urodził się w rodzinie inteligenckiej. Jego ojciec – również Piotr – był lekarzem i oficerem, matka Adelajda – laborantką fotograficzną, znającą języki obce i świadczącą pomoc językową osobom i instytucjom. Ojca nie znał, gdyż zmarł on jeszcze przed jego narodzeniem. Matka zmarła, gdy miał siedem lat. Dzieciństwo spędził w Bytomiu i Bardzie Śląskim, pod opieką babci. W 1968 ukończył Studium Nauczycielskie we Wrocławiu w zakresie opieki nad dzieckiem z nauczaniem początkowym, w 1971 ukończył Liceum Pedagogiczne w Kłodzku i uzyskał dyplom nauczyciela szkoły podstawowej. Stopień nauczyciela mianowanego uzyskał, pracując w Szkole Podstawowej nr 38 (18) w Bytomiu (1968–1974). Pracował także w Szkole Podstawowej nr 51 w Bytomiu, w Szkole Podstawowej dla Pracujących nr 1 w Bytomiu, a także przez cztery lata był dyrektorem III Liceum Ogólnokształcącego w Bytomiu (1992–1996). W 1974 uzyskał tytuł magistra pedagogiki na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego, na tej samej uczelni w 1977 obronił pracę doktorską na podstawie dysertacji Formy wychowania i kształcenia umiejętności zawodowych młodzieży rzemieślniczej na terenie woj. śląskiego w latach 1922–1939 i ich społeczno-pedagogiczne determinanty, napisanej pod kierunkiem doc. dr hab. Wandy Bobrowskiej-Nowak (późniejszej profesor i dziekan Wydziału Pedagogiki i Psychologii UŚ). 24 października 1994 habilitował się na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie pracy zatytułowanej Aktywność kulturalno-oświatowa polskich instytucji pozaszkolnych na Górnym Śląsku (1848–1939).
Był związany z następującymi ośrodkami akademickimi: Uniwersytet Śląski w Katowicach (1974–2004), Kolegium Nauczycielskie w Bytomiu (był jego twórcą i wieloletnim dyrektorem), Wyższa Szkoła Pedagogiczna Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Warszawie oraz Górnośląska Wyższa Szkoła Pedagogiczna im. Kardynała Augusta Hlonda w Mysłowicach, która była jego ostatnim miejscem jego działalności. Ponadto pełnił liczne funkcje w powiązaniu z innymi ośrodkami edukacji oraz nauki, był m.in.: kierownikiem Zespołu Problemowego „Oświata” Działu Upowszechniania Oświaty i Kultury Encyklopedii Górnośląskiej, ekspertem Komisji ds. Awansu Zawodowego Nauczycieli, kierownikiem edytorskim czasopisma „Bytomskie Zeszyty Pedagogiczne”, członkiem Rady Naukowej Wydawnictwa Kolegium Nauczycielskiego w Bytomiu, członkiem Rady Wydawniczej „Bytomskich Zeszytów Pedagogicznych” oraz przewodniczącym Rady Cyklu Pedagogicznego Wydawnictwa „Śląsk” w Katowicach. Współpracował również z rozgłośnią Polskiego Radia w Katowicach, prowadząc cykliczną audycję pt.: „Rozmowy o wychowaniu” (1986)Mirosław Wójcik Piotr Paweł Barczyk (1945–2019) Słowem ucznia portret Mistrza skreślony.
Odznaczenia (wybór) Srebrny Krzyż Zasługi (1979) Srebrna Odznaka za Zasługi dla Uniwersytetu Śląskiego (1986) Złoty Krzyż Zasługi (1987) Medal Komisji Edukacji Narodowej (1997) Złota Odznaka za Zasługi dla Uniwersytetu Śląskiego (2001)
Kontrowersje Mimo bardzo bogatego dorobku naukowego osobista kultura profesora Barczyka wywoływała liczne kontrowersje, a jego poniżający stosunek do studentów został nagłośniony przez niektóre media.
Przypisy
Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Śląskiego Kategoria:Urodzeni w 1945 Kategoria:Zmarli w 2019 Kategoria:Ludzie urodzeni w Bytomiu