Crown Imperial – samochód osobowy klasy luksusowej produkowany pod amerykańską marką Imperial w latach 1954 – 1965. „Crown Imperial” stanowiło używane samodzielnie oznaczenie modelu, który określany jest też jako Imperial Crown Imperial i nie należy go mylić z modelem Imperial Crown.
Historia i opis modelu Pierwsza generacja (1955-1956) thumb|left|Crown Imperial z 1955 od tyłu Pod koniec 1954 roku dotychczasowe najbardziej luksusowe modele samochodów Chryslera: Chrysler Custom Imperial i Crown Imperial zostały wydzielone w ramach osobnej marki Imperial, jako dwie linie: Imperial i Crown Imperial. Utworzono w ten sposób nową markę luksusowych samochodów, która miała konkurować z samochodami Cadillac i Lincoln, a Chrysler zyskał dzięki temu pięć oddziałów, odpowiadających markom koncernu General Motors z odpowiednich segmentów cenowych. Crown Imperial stanowił jeszcze większy, droższy i bardziej luksusowy wariant modelu Imperial, oparty na wydłużonym o 50 cm podwoziu o rozstawie osi 3,8 m (149,5 cala).
Samochody marki Imperial pierwszej generacji zostały przedstawione 17 listopada 1954 roku na 1955 rok modelowy. Otrzymały całkiem nowe nadwozie zaprojektowane przez zespół Virgila Exnera, w ramach programu unowocześnienia wizerunku samochodów Chryslera Forward Look, zrywając z konserwatywnym wizerunkiem poprzedników. Nowa sylwetka wszystkich modeli koncernu była niższa, szersza i dłuższa, bardziej dynamiczna i pozbawiona wystających na boki błotników tylnych, z wygiętą na boki panoramiczną szybą przednią}. Charakterystycznym elementem ich stylistyki stała się podwójna atrapa chłodnicy, z grubą chromowaną kratą, przedzielona pionową poprzeczką z logo marki, odróżniająca się wyraźnie od modeli Chryslera, poza najdroższym sportowym C-300. Detalem odróżniającym je od Chryslera były też wolnostojące ozdobne chromowane lampy na szczycie błotników tylnych.
Napęd zarówno modelu Imperial, jak i Crown Imperial stanowił silnik V8 o pojemności 5,4 l (331,1 in³) i mocy 250 KM (brutto). Napęd był przenoszony przez dwubiegową automatyczną skrzynię biegów PowerFlite z selektorem umieszczonym w pierwszym roku na desce przyrządów. W wyposażeniu standardowym były m.in. radio, elektryczne szyby i regulacja foteli, wspomaganie kierownicy i hamulców, a dodatkowo była dostępna klimatyzacja (567 dolarów). Jedynie Crown Imperial otrzymał w pierwszym roku 12-voltową instalację elektryczną zamiast 6-voltowej. Jako jedyny amerykański samochód w tym roku został wyposażony w hamulce tarczowe. Produkowano dwie odmiany nadwoziowe, obie czterodrzwiowe ośmiomiejscowe: sedan, z ceną bazową 6973 dolary, i limuzynę (Limousine), z ceną bazową 7095 dolarów. Wyprodukowano tylko 172 samochody 1955 rocznika, w tym 127 limuzyn. Był on w 1955 roku najdroższym samochodem produkcji amerykańskiej, a konkurentem był tylko Cadillac Series 75 Fleetwood (6402 dolary).
W 1956 roku modelowym, zaprezentowanym 21 października 1955 roku, wprowadzono jedynie niewielkie zmiany stylistyczne. Powiększono natomiast silnik do 5,8 l (354 in³), który rozwijał moc 280 KM. Skrzynia biegów PowerFlite była teraz sterowana przyciskami. Ceny bazowe sięgały od 7603 do 7670 dolarów, a wyprodukowano ich 226, w tym 175 limuzyn. Spośród samochodów amerykańskich droższy był tylko dwudrzwiowy Continental Mark II.
Druga generacja (od 1957) thumb|left|Crown Imperial z 1958 thumb|left|Crown Imperial z 1960 - tył thumb|left|Crown Imperial z 1965 Drugą generację modelu Crown Imperial zaprezentowano 2 stycznia 1957 roku. Samochód otrzymał zupełnie nowe nadwozie, obniżone i wizualnie wydłużone, w ramach drugiej odsłony nowoczesnego programu stylistycznego Chryslera Forward Look. Dla podkreślenia wyjątkowego statusu sztandarowej limuzyny, Crown Imperial tym razem nie dzielił nadwozia z podstawowym modelem Imperial, lecz było ono zaprojektowane i wykonywane ręcznie we włoskich zakładach Carrozzeria Ghia w Turynie. Było ono podobne do Imperiala, lecz różniło się między innymi bardziej elegancką linią dachu i atrapą chłodnicy z czterech kolumn poziomych poprzeczek. Drzwi zachodziły przy tym w górnej części na krawędzie dachu. Zachowano taki sam rozstaw osi, co w poprzedniej generacji (3,8 m). Napęd był wspólny z Imperialem i Chryslerem New Yorker w postaci nowego silnika V8 o pojemności 6,4 l (392 in³) i mocy 325 KM (brutto), z automatyczną skrzynią biegów TorqueFlite.
Produkowano tylko czterodrzwiową ośmiomiejscową limuzynę, w ograniczonej palecie kolorystycznej. Cena bazowa wynosiła w 1957 roku 14 000 dolarów, przez co ponownie był to najdroższy samochód amerykański, a wyprodukowano ich w tym roku tylko 36. Należy zaznaczyć, że w tym roku Imperial wprowadził też model Imperial Crown, będący znacznie tańszą odmianą podstawowego modelu marki. W 1958 roku Crown Imperial nie uległ większym zmianom, natomiast cena wzrosła do 15 075 dolarów, a powstało ich 31. W 1959 roku zmieniono atrapę chłodnicy, a oprócz tego model i napęd pozostał taki sam, lecz powstało tylko 7 sztuk.
W kolejnych latach model ten był nadal produkowany w niewielkiej liczbie na zamówienie, przechodząc restylizację. Zakończono ich produkcję w 1965 roku modelowym
Crown Imperial wyprodukowany w 1960 roku był prywatnym samochodem Pierwszej Damy Stanów Zjednoczonych, Jacqueline Kennedy. Samochód pojawił się także podczas pogrzebu Johna F. Kennedy'ego.
Silniki V8 5.4l Hemi V8 5.8l Hemi V8 6.4l Hemi V8 6.8l Wedgehead
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Samochody Imperial Kategoria:Samochody tylnonapędowe Kategoria:Samochody luksusowe Kategoria:Samochody z lat 50. Kategoria:Samochody z lat 60. Kategoria:Sedany