László Kálmán (ur. 24 listopada 1957 w Budapeszcie, zm. 10 października 2021) – węgierski językoznawca, profesor lingwistyki teoretycznej.
Życiorys Jego obszar zainteresowań naukowych obejmował teorię gramatyki, semantykę formalną oraz modele obliczeniowe języka naturalnego.
Był zatrudniony w Instytucie Lingwistyki Węgierskiej Akademii Nauk, z którym związał większość swojej kariery naukowej.
Kształcił się na Uniwersytecie Loránda Eötvösa w Budapeszcie. W 1981 r. uzyskał dyplom z zakresu filologii hiszpańskiej, a w 1983 r. został doktorem filozofii. W 1990 r. został kandydatem językoznawstwa.
Władał szeregiem języków: węgierskim, angielskim, francuskim, hiszpańskim, niderlandzkim, niemieckim oraz rosyjskim.
Twórczość Hárompercesek a nyelvről (współautorstwo, 1999) Dinamikus szemantika (współautorstwo, 2001) Konstrukciós nyelvtan (2001) Lexikalista elméletek a nyelvészetben (współautorstwo, 2002) (współautorstwo, 2005) Magyar nyelv (red., 2006) Bevezetés a nyelvtudományba (współautorstwo, 2007)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Budapeszteńskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie Kategoria:Pracownicy instytutów naukowych Węgierskiej Akademii Nauk Kategoria:Węgierscy językoznawcy Kategoria:Urodzeni w 1957 Kategoria:Zmarli w 2021