Budynek Banku Spółdzielczego w Lublanie (słoweń.Stavba Zadružne gospodarske banke) – budynek z 1921 roku zaprojektowany przez Ivana Vurnika. Jest przykładem stylu narodowego w architekturze.
Historia Budynek został zaprojektowany w 1921 roku przez architekta Ivana Vurnika i jego żonę Helenę Vurnik w tzw. słoweńskim stylu narodowym. Projektując go Vurnik nawiązał do kolorystyki herbu Księstwa Krainy i użył kolorów: białego, żółtego, czerwonego i niebieskiego. Na parterze znalazła się duża hala bankowa, a na piętrach mieszkania. Obecnie w dawnych pomieszczeniach bankowych mieści Zemljiška knjiga (rejestr gruntów). Pomieszczenia nie są udostępniane do zwiedzania.
Architektura Pięciopiętrowy budynek ma bogato zdobioną fasadę, która wychodzi na ulicę Miklošičeva. Na klatce schodowej na pierwszym i drugim piętrze umieszczono witraże z motywami geometrycznymi. Ponieważ budynek został wybudowany na wąskiej działce, dwie budowle na jej końcach połączono dwupiętrową halą z oknami dachowymi, które doświetlały pomieszczenia banku. Stworzono w ten sposób dużą halę z pomieszczeń na parterze obu budynków i hali na dziedzińcu. Podzielono je kolumnami na trzy części. Część środkowa była dla klientów, a dwie boczne dla pracowników banku. Pomieszczenia, tak jak fasada zostały pomalowane przez Helenę Vurnik. W dekoracjach pojawia się charakterystyczny dla Vurnika motyw luku ostrego. Został on wykorzystany w dekoracjach okien budynku. W 1925 roku Vurnik porzucił styl narodowy na rzecz modernizmu.
Przypisy
Kategoria:Architektura Słowenii Kategoria:Lublana