Raszko Atanasow Atanasow (, ur. 13 sierpnia 1884 w Wielkim Tyrnowie, zm. 1 lutego 1945 w Sofii) – bułgarski wojskowy, generał major, deputowany do Zgromadzenia Narodowego 25. kadencji, w roku 1935 minister spraw wewnętrznych Carstwa Bułgarii.
Życiorys Był synem Atanasa Atanasowa. W 1900 rozpoczął służbę wojskową, w 1905 ukończył szkołę wojskową w Sofii, w stopniu podporucznika. Rozpoczął służbę w Tyrnowie, ale w 1909 przeszedł do rezerwy. W czasie I wojny bałkańskiej powrócił do służby i został skierowany do 9 pleweńskiej dywizji piechoty, gdzie dowodził kompanią, a po awansie na kapitana – batalionem. W czasie I wojny światowej dowodził batalionem w 50 pułku piechoty.
Po zakończeniu wojny ukończył Akademię Wojenną w Sofii i w latach 1921-1923 prowadził zajęcia ze studentami szkoły wojskowej. W 1924 objął dowództwo batalionu piechoty, a w 1928 został szefem sztabu 6 dywizji piechoty. Od 1931 pełnił funkcję oficera inspekcyjnego i komendanta szkoły dla oficerów rezerwy. W 1935 awansowany na stopień generała–majora, objął stanowisko inspektora piechoty. W 1935 objął stanowisko ministra spraw wewnętrznych i opieki zdrowotnej w gabinecie Andreja Toszewa. W tym samym roku przeszedł do rezerwy.
Od 1935 zajmował się działalnością sportową. W latach 1935–1940 kierował towarzystwem sportowym Junak (Юнак). W latach 1941–1944 kierował Bułgarskim Komitetem Olimpijskim. Po przejęciu władzy przez komunistów we wrześniu 1944 Atanasow został aresztowany i stanął przed Trybunałem Ludowym. Skazany na karę śmierci, został rozstrzelany 1 lutego 1945. W 1996 Sąd Najwyższy Bułgarii oczyścił Atanasowa ze stawianych mu zarzutów.
Był żonaty (żona Kristina), miał dwoje dzieci.
Awanse podporucznik (Подпоручик) (1905) porucznik (Поручик) (1908) kapitan (Капитан) (1913) major (Майор) (1917) podpułkownik (Подполковник) (1920) pułkownik (Полковник) (1928) generał major (Генерал-майор) (1935)
Odznaczenia Order za Waleczność IV st., 1 kl. i 2 kl. Order Zasługi Wojskowej Order Świętego Aleksandra Krzyż Żelazny II klasy
Publikacje 1926: Сръбско-българската война 1885 1929: Тактиката и командуването на пехотната единица 1930: Пехотният войник и отдельонният командир в боя 1936: Нощна тактика 1942: Генерал от пехотата Иван Фичев
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci uczelni wojskowych Kategoria:Bułgarscy generałowie Kategoria:Bułgarscy ministrowie spraw wewnętrznych Kategoria:Bułgarskie ofiary prześladowań komunistycznych 1944–1991 Kategoria:Deputowani do Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Działacze narodowych komitetów olimpijskich Kategoria:Historycy wojskowości Kategoria:Ludzie urodzeni w Wielkim Tyrnowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Orderem Waleczności (Bułgaria) Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Wojskowej (Bułgaria) Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Carstwo Bułgarii) Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1945