Kazimierz Tomczyk (ur. 12 lutego 1898 w Szarbii, zm. 17 listopada 1967 w Karwinie) – podoficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari oraz Krzyża Walecznych.
Życiorys Kazimierz (Franciszek) Tomczyk urodził się w rodzinie rolnika Józefa i Tekli z Wójcików. Absolwent szkoły ludowej w Wierzbnie.
28 lutego 1919 powołany do służby w odrodzonym Wojsku Polskim. W wojnie polsko-bolszewickiej walczył w składzie 1 pułku Ułanów Krechowieckich. W bitwie pod Żółtańcami został ranny, a w bitwę pod Komarowem brawurowym atakiem zdobył ckm biorąc do niewoli jego obsługę. Za bohaterstwo w walce odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. W marcu 1921 mianowany kapralem.
W 1922 przeniesiony do rezerwy. Za udział w wojnie otrzymał gospodarstwo rolne w Karwinie. Należał do Związku Strzeleckiego i Ochotniczej Straży Pożarnej w Karwinie.
Zmarł w Karwinie, spoczywa na cmentarzu w Dobranowicach.
Był żonaty z Marianną z Kopciów; dzieci: Irena, Kazimiera, Halina, Sabina, Marian.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2626 Krzyż Walecznych
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Podoficerowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1919–1939) Kategoria:Członkowie Ochotniczej Straży Pożarnej Kategoria:Żołnierze 1 Pułku Ułanów Krechowieckich