Franciszek Józef Mitschein (ur. 10 października 1895 we Lwowie, zm. 23 września 1927 w Warszawie) – oficer piechoty Legionów Polskich i Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Ernesta i Marii z domu Kostewicz. Absolwent szkoły średniej. Od 12 grudnia 1914 w Legionach Polskich, żołnierz IV baonu 3 pułku piechoty w składzie II Brygady, z którym walczył podczas I wojny światowej.
Szczególnie odznaczył się 17 czerwca 1915 „w czasie ataku wroga na Rarańczę, w krytycznej chwili, kiedy nieprzyjaciel był już w okopach legionistów, ustawił swoje karabiny maszynowe na flance i celnym ogniem przyczynił się do odniesionego zwycięstwa. Za czyn ten został odznaczony Orderem Virtuti Militari”.
Ciężko ranny 6 listopada 1915 pod Polską Górą. Powrócił do jednostki 10 stycznia 1916 na stanowisko dowódcy kompanii. W 1917, po kryzysie przysięgowym został internowany. Po zwolnieniu w szeregach odrodzonego Wojska Polskiego walczył na froncie wojny polsko-bolszewickiej w składzie II batalionu 7 pułku piechoty Legionów. Od 24 lutego 1920 był przydzielony do Dowództwa Miasta Warszawa. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. 1 czerwca 1921 nadal pełnił służbę w Dowództwie Miasta Warszawa, a jego oddziałem macierzystym był 7 pułk piechoty Legionów.
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 547. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Jego oddziałem macierzystym był nadal 7 pp Leg. W 1923 został przeniesiony do 21 pułku piechoty. 26 lutego 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i przydzielony do 16 baonu granicznego w Sienkiewiczach. Pełnił w nim służbę na stanowisku adiutanta i dowódcy kompanii. 27 listopada 1926 został przeniesiony z KOP do 21 pułku piechoty. Zmarł 23 września 1927 w Warszawie. Trzy dni później został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B20-1-5)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Był żonaty z Zofią ze Strzeszewskich, z którą miał syna Waldemara Konstantego (ur. 13 stycznia 1922, zm. 8 maja 2002) – kaprala podchorążego Batalionu AK Ruczaj ps. „Derwid”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7378 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 12 maja 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”, jako „kpt. ś.p. Mitschein Józef”. Krzyż Walecznych czterokrotnie Krzyż Oficerski Orderu Korony Rumunii
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Rumunii Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1927 Kategoria:Oficerowie 3 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie