Antoni Turowski (ur. 14 sierpnia 1896 w Grabowie pow. Szczuczyn, zm. 3 czerwca 1920 pod Antonówką na Podolu) – podoficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Hipolita i Karoliny z Wojciechowskich. Absolwent szkoły ludowej i kursów piekarniczych. Od 8 maja 1917 był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej.
11 listopada 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego z przydziałem do 3 szwadronu 9 pułku Ułanów Małopolskich. W jego szeregach walczył podczas wojny polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej. Podczas walk z 1 Armią Konną Siemiona Budionnego poległ w walce pod Antonówką, gdy usiłował ratować rannego kolegę. Za bohaterstwo w walce odznaczony został pośmiertnie Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.
Był kawalerem.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4289 – pośmiertnie, 1921
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Podoficerowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Polscy piekarze Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Żołnierze 9 Pułku Ułanów Małopolskich