Odporność przeciwwirusowa – zespół mechanizmów biologicznych zapewniający ochronę organizmu przed zakażeniem przez chorobotwórcze wirusy.
Zasadniczą rolę w odporności przeciwwirusowej stanowi odpowiedź immunologiczna układu odpornościowego organizmu, w którą są zaangażowane zarówno nieswoiste, jak i swoiste składniki układu immunologicznego.
Etapy zakażenia organizmu przez wirusy wniknięcie przez wrota zakażenia wiremia zakażenie komórek docelowych replikacja i zakażanie następnych komórek
Nieswoista odpowiedź immunologiczna Organizm jest stale narażony na kontakt z chorobotwórczymi wirusami, a nie zawsze w jego wyniku dochodzi do pełnoobjawowego zakażenia.
We wrotach mogą działać przeciwwirusowo: lizozym laktoferyna kolektyny Na pierwszej linii obrony przed wirusami stoją liczne mechanizmy odporności nieswoistej, a z nich podstawową rolę odgrywają receptory rozpoznające wzorce (PRR). Należą do nich następujące klasy receptorów: receptory Toll-podobne (TLR) wykrywają białka wirusów na powierzchni komórek wykrywają kwasy nukleinowe wirusów w endosomach receptory NOD-podobne (NLR) receptory RIG-I-podobne (RLR) Rozpoznają takie składniki molekularne budowy wirusów jak: białka wirusowe, dsRNA, ssRNA i CpG DNA stymulując odpowiedź immunologiczną do produkcji interferonów (IFNα, IFNβ), cytokin i chemokin.
Swoista odpowiedź immunologiczna Swoiste mechanizmy przeciwwirusowej odpowiedzi immunologicznej: swoiste immunoglobuliny IgA błon śluzowych swoiste immunoglobuliny IgM i IgG we krwi komórki NK cytotoksyczne limfocyty T CD8+
Przypisy
Kategoria:Immunologia