thumb|Grób Zinaidy Gorizdro-Kulczyckiej na Cmentarzu Powązkowskim Zinaida Fieoktistowna Gorizdro-Kulczycka, (ur. 5 sierpnia 1884 w Taszkencie, zm. 5 kwietnia 1949) – rosyjska i polska paleontolog i hydrogeolog, profesor uniwersytetu w Taszkencie.
Życiorys Urodziła się w Taszkencie, gdzie w 1903 ukończyła liceum dla kobiet. W tymże roku podjęła studia na Wyższych Żeńskich Kursach Przyrodniczych w Petersburgu (Высшие женские естественно-научные курсы М.А. Лохвицкой-Скалон) z zakresu zoologii oraz paleontologii, kończąc je w 1907 r. Później została zatrudniona na macierzystej uczelni oraz na Uniwersytecie Petersburskim, gdzie została uczennicą Inostrancewa i gdzie w 1913 zdała egzaminy eksternistyczne na tytuł magistra. Jednocześnie z pracą na uniwersytecie i później, aż do 1920 r., prowadziła badania w Uzbekistanie, w tym w zakresie hydrogeologii, geologii i nad mięczakami trzeciorzędu, zbierając tam okazy i opracowując je. W 1917 zawarła związek małżeński z Antonim Kulczyckim. Od 1920 do 1925 r. pracowała na uniwersytecie taszkenckim, zostając tam profesorem. W 1925 r. razem z rodziną przeprowadziła się do Polski. Pracowała w Warszawie w zawodzie paleontologa. W 1945 została zatrudniona w Muzeum Ziemi Polskiej Akademii Nauk w Warszawie, pracując tam do śmierci.
Matka Juliana i Anny Kulczyckich.
Pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 242-3-19).
Badania naukowe Odkryła i opisała 4 gatunki ryb dewońskich, 3 ryb jurajskich (m.in. Morrolepis aniscowitchi, Pteroniscus turkestanensisSocha R., 2011: Paleoniski jeziora Karatau – żywe skamieniałości czasów jurajskich. Ewolucja. Ewolucja, 4, s. 30) i 4 gatunki mięczaków paleogenuWójcik. W trakcie prac w Azji Środkowej badała paleogeńskie ślimaki i małżeAmitrow O.W., 1983: Małakołogi SSSR. Wyd. Nauka, s. 82 oraz jurajskie ryby w Karatau w KazachstanieSocha, s. 30. W czasie pracy w Polsce m.in. opracowała kolekcję ryb kopalnych z dewonu regionu świętokrzyskiego zebraną przez Jana Czarnockiego. Była pionierką polskich badań ryb pancernychSzrek P., 2008: Ryby pancerne z Gór Świętokrzyskich. Ewolucja, 3, s. 24.
Gorizdro-Kulczycka, Z. 1926. Ryby slancev Karatau. Izvestia Sredne-azjatskogo Komiteta 1, 184–192. Gorizdro-Kulczycka, Z. 1934: Ptyctodontidae górnodewońskie z Gór Świętokrzyskich. Prace Państwowego Instytutu Geologicznego 3, 1-17. Gorizdro-Kulczycka, Z. 1949. Wykopaliska na Kadzielni i pewne zagadnienia ichtiologiczne. Wiadomości Muzeum Ziemi, 4, 173-186. Gorizdro-Kulczycka, Z., 1950: Dwudyszne ryby dewońskie Gór Świętokrzyskich. Acta Geologica Polonica, 1 (2). Gorizdro-Kulczycka, Z., 1953: Dwudyszne ryby dewońskie Gór Świętokrzyskich. Acta Geologica Polonica, 3 (1).
Upamiętnienie Nazwiskiem Z. Gorizdo nazwano trzy taksony małży paleogeńskich z terenu Środkowej Azji: Ostrea (Gorizdrella), Ostrea gorizdroae, Corbula (Cuneocorbula) gorizdroae.
Przypisy
Bibliografia Zbigniew J. Wójcik. Biogram Z. Gorizdo-Kulczyckiej w Internetowym Polskim Słowniku Biograficznym
Kategoria:Ludzie urodzeni w Taszkencie Kategoria:Rosyjscy paleontolodzy Kategoria:Polscy paleontolodzy Kategoria:Rosyjscy geolodzy Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1949 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Osoby upamiętnione nazwami taksonów biologicznych