Wiesław Tomasz Olszewski (ur. 4 sierpnia 1895 w Lusławicach, zm. 25 sierpnia 1918 pod Kaltówką) – chorąży Wojska Polskiego we wschodniej Rosji, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 4 sierpnia 1895 w Lusławicach, w ówczesnym powiecie brzeskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Michała i Barbary z domu Spieszna. Absolwent gimnazjum i szkoły agronomicznej.
18 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Początkowo służył w 1. kompanii 1 pułku piechoty, później w batalionie uzupełniającym, a od września 1915 w 5. kompanii II batalionu 6 pułku piechoty, w szeregach której walczył podczas I wojny światowej. Wyróżnił się 5 lipca 1915 w bitwie pod Kostiuchnówką. Podpułkownik Maksymilian Milan-Kamski we wniosku na odznaczenie Orderem Virtuti Militari napisał: „w szturmie na Górę Polaków, na czele swojej sekcji jeden z pierwszych wpadł do nieprzyjacielskich okopów i w bohaterskiej walce wręcz dał przykład męstwa swoim żołnierzom. W dalszym szturmie na stanowisko nieprzyjacielskiego karabinu maszynowego kapral Olszewski objął dowództwo plutonu po śmierci dowódcy i brawurowo prowadził go dalej, aż ugodzony sam kulą padł ranny i dostał się do niewoli”. Po zakończeniu leczenia szpitalnego został wysłany do obozu jeńców w Ufie.
Od 1 lipca 1918 organizował tam 1 pułku strzelców polskich im. Tadeusza Kościuszki. 20 lipca jako dowódca plutonu 2. kompanii tego pułku wyruszył na front pod wsią . 15 sierpnia dowodzony przez niego pluton dokonał wypadu na wieś i zdobył 12 koni, 8 karabinów oraz aparat telefoniczny. 25 sierpnia 1918 poległ w walce z bolszewikami pod wsią (Kołtówka, Koltówka, Kaftówka) nad rzeką w guberni ufijskiej.
W 1917 w Ufie ożenił się z Martą z Jankowskich, z którą miał córkę Mirosławę ps. „Barska”, „Jola” (ur. 17 października 1918, zm. 28 sierpnia 1944), uczestniczkę powstania warszawskiego, łączniczkę w pułku Narodowych Sił Zbrojnych im. gen. Jana Henryka Dąbrowskiego
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6435 – pośmiertnie, 17 maja 1922. Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”... Krzyż Walecznych dwukrotnie – pośmiertnie. (po raz pierwszy „za czyny orężne w bojach b. 5-ej Dywizji Wojsk Polskich na Syberii”) Srebrny Medal Waleczności 2 klasy Brązowy Medal Waleczności
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Lusławicach (województwo małopolskie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1918 Kategoria:Żołnierze 5. Dywizji Strzelców Polskich na Syberii Kategoria:Żołnierze 6 Pułku Piechoty Legionów Polskich (1915–1917)