Keir Rodney Starmer (ur. 2 września 1962 w Londynie) – brytyjski prawnik i polityk, członek Izby Gmin, w latach 2020–2026 lider Partii Pracy. Premier Wielkiej Brytanii w latach 2024–2026.
Życiorys Urodził się w centralnej londyńskiej dzielnicy Southwark jako jedno z czwórki dzieci pielęgniarki i ślusarza. Imię otrzymał po XIX- i XX-wiecznym labourzystowskim członku Izby Gmin i pierwszym przewodniczącym Partii Pracy, związkowcu Keirze Hardiem. Dorastał w mieście Oxted. W 1985 roku ukończył prawo na Uniwersytecie w Leeds, po czym ukończył studia podyplomowe w na Uniwersytecie Oksfordzkim. Był pierwszym członkiem swojej rodziny, który otrzymał wykształcenie wyższe.
Jako prawnik zrobił karierę, zdobywając uwagę mediów i szereg nagród. Specjalizował się w prawach człowieka i prawie publicznym. Zajmował się m.in. karą śmierci na Karaibach, w Ugandzie, Kenii i Malawi. W latach 2008–2013 pełnił funkcję Dyrektora Oskarżeń Publicznych (ang. ). Od 2014 przysługuje mu tytuł szlachecki oraz prawo używania tytułu honorowego sir przed nazwiskiem.
Po raz pierwszy wszedł do Izby Gmin w wyborach powszechnych w 2015 roku z londyńskiego okręgu wyborczego Holborn and St Pancras, gdzie jako kandydat Partii Pracy był następcą ustępującego posła z tego okręgu, labourzysty Franka Dobsona. Ponownie wybierany z tego samego okręgu w 2017 oraz w 2019.
18 września 2015 wszedł do gabinetu cieni Jeremy’ego Corbyna jako cień ministra stanuPozycja ministra stanu w rządach Zjednoczonego Królestwa ma zwykle inne znaczenie niż np. w systemie polskim. Ministrowie stanu Jej Królewskiej Mości mają pozycję niższą od sekretarzy stanu. ds. imigracji; ustąpił z tego stanowiska 27 czerwca 2016 protestując, podobnie jak grupa innych labourzystów, przeciwko przywództwu Corbyna w partii. 6 października tego samego roku wszedł ponownie do gabinetu cieni jako cień sekretarza stanu ds. Brexitu.
Na początku 2020 był liderem sondażu YouGov na następcę rezygnującego Jeremy’ego Corbyna. 4 kwietnia 2020 został wybrany na nowego przewodniczącego Partii Pracy, w ostatniej fazie już w pierwszej turze pokonując dwie ostatnie kontrkandydatki, posłanki i Lisę Nandy.
W maju 2022 brytyjska policja ogłosiła wszczęcie śledztwa w sprawie domniemanego naruszenia przepisów sanitarnych obowiązujących w 2021 podczas pandemii COVID-19 w Wielkiej Brytanii, śledztwo objęło również Starmera. W lipcu 2022 został oczyszczony z zarzutów.
5 lipca 2024, po wyborach parlamentarnych wygranych przez Partię Pracy, otrzymał z rąk króla Karola III misję stworzenia gabinetu. Został 58. premierem w historii kraju oraz trzecim premierem za czasów panowania Karola III. 22 czerwca 2026 ogłosił rezygnację z funkcji przewodniczącego Partii Pracy i w konsekwencji premiera Zjednoczonego Królestwa. Obie funkcje pełnił do wyłonienia następcy. 20 lipca 2026 zakończył urzędowanie na stanowisku premiera. 1 września 2026 zadeklarował także zrzeczenie się mandatu w Izbie Gmin.
Wyróżnienia
Tytuł radcy królowej (, QC) (2002) Komandor Orderu Łaźni (2014)
Wielki Oficer Orderu Legii Honorowej (Francja, 2026) Order Wolności (Ukraina, 2026)
Życie prywatne W 2007 ożenił się z prawniczką . Przodkowie Victorii są żydowskiego pochodzenia i mają polskie korzenie. Mają dwoje dzieci, córkę i syna.
Jest peskatarianinem, a jego żona wegetarianką. W jednym z wywiadów przyznał, że dał swoim dzieciom możliwość jedzenia mięsa, dopiero kiedy skończyły 10 lat.
Deklaruje się jako ateista.
Przypisy
Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 2015–2017 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 2017–2019 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 2019–2024 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 2024–2029 Kategoria:Brytyjscy prawnicy Kategoria:Politycy Partii Pracy (Wielka Brytania) Kategoria:Premierzy Wielkiej Brytanii Kategoria:Odznaczeni Orderem Łaźni Kategoria:Wielcy Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Wolności (Ukraina) Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Urodzeni w 1962