mały Płaskogłówka bocznotrzonowa, ciemnoboczniak gałązkowy (Simocybe haustellaris (Fr.) Watling) – gatunek grzybów należący do ciżmówkowatych (Crepidotaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Simocybe, Crepidotaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy zdiagnozował go Elias Fries w 1818 r., nadając mu nazwę Agaricus haustellaris. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu Roy Watling w 1981 r. Ma około 15 synonimów. Niektóre z nich: Agrocybe haustellaris (Fr.) Romagn. 963 Ramicola haustellaris (Fr.) Courtec. 1989 Ramicola haustellaris f. effugiens (Quél.) Courtec. 1994 Ramicola haustellaris f. rubi (Berk.) Neville & Poumarat 1993 Ramicola rubi (Berk.) Watling 1989 Simocybe haustellaris f. effugiens (Quél.) Courtec. 1986 Simocybe rubi (Berk.) Singer 1962 Władysław Wojewoda w 2003 roku dla synonimu Ramicola haustellaris (Fr.) Watling zaproponował polską nazwę ciemnoboczniak gałązkowy. Jest niespójna z nazwą naukową. W 2025 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego nadała nową nazwę płaskogłówka bocznotrzonowa.
Morfologia Kapelusz Średnica 8–10,5 mm, wysokość około 7 mm, barwa od jasnożółtej do brązowej, powierzchnia gładka, sucha. Blaszki Początkowo kremowe, potem brązowe, dość rzadkie. Trzon Boczny, krótki, tej samej barwy co kapelusz, z widocznymi kaulocystydami. Wysokość 3–4 mm, średnica nieco ponad 1 mm. Cechy mikroskopowe Strzępki w skórce kapelusza nitkowate, miejscami pigmentowane. Pileocystydy o kształcie kręgli lub kolby. Cheilocystydy liczne, maczugowate, zebrane w wiązki, Pleurocystyd nie stwierdzono. Kaulocystydy w postaci wydłużonych, maczugowatych strzępek. Wysyp zarodników brązowy. Zarodniki brązowe, elipsoidalne, bez por rostkowych, maczugowate, 6,7–8,0 × 5,0–5,9 µm.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie ciemnoboczniaka gałązkowego w niektórych krajach Europy. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano kilka stanowisk, ale niektóre z nich przedwojenne. Prawdopodobnie jest rzadki. Może być zagrożony.
Saprotrof. Występuje w lasach mieszanych na opadłych gałęziach drzew liściastych, zwłaszcza wierzby. W Polsce owocniki obserwowano od czerwca do października.
Przypisy
Kategoria:Ciżmówkowate Kategoria:Mykobiota Polski