Kongo Francuskie (fr. Congo français) lub Kongo Środkowe (fr. Moyen-Congo) – dawna kolonia francuska, która obejmowała obszar dzisiejszej Republiki Konga, części Gabonu oraz Republikę Środkowoafrykańską. W 1910 roku została włączona do Francuskiej Afryki Równikowej.
Historia Kongo Francuskie zostało założone w Brazzaville 10 września 1880 roku jako protektorat nad ludem Bateke; formalnie ustanowione zostało 30 listopada 1882 roku. Rozwój gospodarczy kolonii był ograniczony, gdyż gospodarka opierała się głównie na pozyskiwaniu kości słoniowej, gumy i drewna. Aktywność ta często wiązała się z brutalnym postępowaniem z lokalną ludnością.
Kongo Francuskie było czasem określane jako Gabon-Kongo ze względu na włączenie w 1891 roku Gabonu w granice Konga. W 1903 roku zostało oficjalnie przemianowane na Kongo Środkowe (fr. Moyen-Kongo). Gabon uniezależnił się od Konga w 1906 roku, a następnie w 1910 roku wszedł wraz z Kongo w skład Francuskiej Afryki Równikowej.
Współczesna Republika Konga jest uważana za państwo-następcę Konga Francuskiego, posiada praktycznie identyczne granice. Uniezależniła się od Francji poprzez rozwiązanie Francuskiej Afryki Równikowej pod koniec lat 50. XX wieku.
Lista komisarzy generalnych Konga Francuskiego Kolonią zarządzali komisarze generalni (fr. commissionaires généraux): Pierre Savorgnan de Brazza (1883–1897) Louis Albert Grodet (1897–1898) Henri Félix de Lamothe (1898–1901) Emile Gentil (1901–1903)
Zobacz też Republika Konga Kongo Belgijskie Wolne Państwo Kongo Francuska Afryka Równikowa
Przypisy
Kategoria:Polityka Republiki Konga Kategoria:Historia Konga