Josef Herink (ur. 26 grudnia 1915 w Pradze, zm. 20 sierpnia 1999 w Mnichovo Hradiště) – czeski lekarz i mykolog.
Życiorys Josef Herink ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Karola w Pradze, po czym rozpoczął praktykę jako lekarz chorób wewnętrznych w Turnovie i Mnichovo Hradiště w północnych Czechach. W wolnym czasie bardzo aktywnie zajmował się mykologią. W 1945 r. założył Czechosłowacki Klub Mykologiczny, w 1933 r. przemianowany na Czeskie Towarzystwo Naukowe ds. Mykologii. Od 1947 r. do ostatnich miesięcy życia aktywnie uczestniczył w wydawaniu czasopisma naukowego Czech Mycology (wcześniej Česká mykologie, którego był jednym z założycieli). Pisał w nim liczne notki biograficzne o czeskich mykologach. Większość publikacji mykologicznych i biograficznych pisał w języku czeskim.
Praca naukowa Jego ulubionym rodzajem, któremu poświęcił szczególnie dużo czasu, był rodzaj Lepiota, ale zajmował się także rodzajami Agaricus, Armillaria, Cortinarius, Entoloma, Mycena, Omphalina i gatunkami Helvella gabretae, Xerocomus moravicus. Przywiązywał dużą wagę do stosowania odczynników chemicznych podczas identyfikacji gatunków pieczarkowców i borowikowców. Zawsze miał przy sobie swoje odczynniki i używał ich systematycznie. Opracował nawet określone testy chemiczne dla mleczka. Próbował zdefiniować grzyby wielkoowocnikowe bez uciekania się do mikroskopii. Jego duże doświadczenie pozwala mu rozpoznać wiele gatunków w terenie lub na wystawach i konferencjach. Przez całe życie zbierał dane dotyczące rozmieszczenia tych grzybów w Czechosłowacji. Jego zbiór eksykatów opatrzony jest skrupulatnymi opisami postaci obserwowanych w stanie świeżym (kolor, zapach, smak, konsystencja itp.) Zbiór ten przechowywany jest na Wydziale Mykologii Muzeum Narodowego w Pradze.
Interesuje się także ochroną przyrody, bada mykobiotę kilku rezerwatów przyrody. Jest współautorem opublikowanej w 1995 r. czerwonej księgi roślin zarodnikowych Słowacji i Czech. Wymienia w niej m.in. dwadzieścia gatunków pieczarkowców i borowikowców, ilustrowanych przez jego młodszego brata, malarza Jana Herinka. Zorganizował liczne konferencje mykologiczne, nie tylko na temat pieczarkowców i borowikowców, ale także na temat grzybów trujących i ochrony przyrody. Ostatnie trzy miesiące przed śmiercią, zajmował się rodzajem Clitocybe.
Josef Herink łączy swoje wykształcenie medyczne z zamiłowaniem do grzybów, badając zatrucia wywołane przez grzyby, ich toksyczność i leczenie. Poświęca temu zagadnieniu swoją najbardziej znaną pracę „Zatrucie grzybami”. Wydana została w 1958 r., ilustrował ją jego brat.
Opisał nowe gatunki grzybów. W nazwach naukowych utworzonych przez niego taksonów dodawane jest jego nazwisko Herink.
Przypisy František Kotlaba, Zdeněk Pouzar, The decease of Dr. Josef Herink, Czech Mycology, vol. 52, no 1, 1999, s. 93–96.
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Karola Kategoria:Czescy lekarze Kategoria:Czescy mykolodzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Pradze Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 1999