Leon Gromadzki (ur. 18 sierpnia 1892 w Ładach-Borowych, zm. 15 maja 1923 tamże) – żołnierz armii rosyjskiej i sierżant Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Gracjana – rolnika, i Feliksy z domu Grodzkiej. Absolwent szkoły ludowej. W 1912 zmobilizowany do armii rosyjskiej, gdzie następnie, podczas podczas I wojny światowej, służył w 44 pułku piechoty. Brał udział m.in. w walkach na froncie karpackim i Prusach Wschodnich. Otrzymał awans na stopień sierżanta. Od jesieni 1918 ochotniczo wstąpił w szeregi Oddziałów Murmańskich.
Szczególnie odznaczył się 18 grudnia 1918 w walce z bolszewikami, kiedy „na czele swojej sekcji samorzutnie wykonał atak flankowy pod silnym ostrzałem nieprzyjaciela, przyczyniając się do zajęcia wsi Pertema pod Archangielskiem.”. Za tę postawę otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari.
Po powrocie do Polski w 1919 walczył na froncie wojny polsko-bolszewickiej. W październiku 1920 zwolniony z wojska, pracował następnie w gospodarstwie rodzinnym w Ładach-Borowych. Tam też zmarł w wyniku choroby, pochowany na cmentarzu w Puchałach.
Był żonaty. Nie miał dzieci.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6944 – 10 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie Krzyż Walecznych – pośmiertnie Krzyż Wojenny (Francja)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1923