Półwysep Brosa (także: Półwysep BrossaBieszczady Land, Dzikie brzegi Zalewu Solińskiego docenione przez bieszczadzkich samotników) – potoczna nazwa półwyspu jeziora Solińskiego (ramię Kiczery Seredniej – 597 m n.p.m.Mapy.cz, rejon Teleśnicy Sannej) położony we wschodniej części akwenu, na południowy wschód od Bramy Teleśnickiej i Wyspy Skalistej (Chwiei), na terenie gminy Ustrzyki Dolne, w Górach Sanocko-Turczańskich. Od południa sąsiaduje z niewielką zatokąWojciech Kuczkowski, Dolina Sanu, w: Żagle, nr 2/1994, s. 22, ISSN 0137-4656.
Półwysep zbliżony kształtem do czworokąta. Na półwyspie znajduje się wieś Teleśnica Sanna, którą zamieszkuje jedna rodzina. Na brzegu znajdują się plaże. Na półwysep prowadzi jedna wąska droga od północy, z Teleśnicy Oszwarowej.
Nazwa półwyspu pochodzi od nazwiska Krzysztofa Brossa, który osiedlił się tutaj nielegalnie w latach osiemdziesiątych XX wieku. W momencie osiedlenia się teren nie należał do żadnej ze wsi i nie był przeznaczony do zamieszkania. Sam Bross twierdzi, że odmowa osiedlenia wynikała z tego, że uznano go za Ukraińca pragnącego powrócić z wysiedlenia – jego matka pochodziła ze LwowaJagienka Wilczak, Pluń na balladę. Budynki stanowią gospodarstwo agroturystyczne. Jego przebudowa stanowiła temat projektu dyplomowego Jakuba Lazarowicza wykonany pod kierunkiem Rafała Mazura na Wydziale Budownictwa, Inżynierii Środowiska i Architektury Politechniki RzeszowskiejArchinea, DYPLOMY ARCHITEKTURY: OŚRODEK AGROTURYSTYCZNY W TELEŚNICY SANNEJ PROJEKTU JAKUBA LAZAROWICZA.
Przypisy
Kategoria:Półwyspy w Polsce Kategoria:Góry Sanocko-Turczańskie Kategoria:Ustrzyki Dolne (gmina)