mały|Grób Ireny Doleżal-Nowickiej na Cmentarzu Powązkowskim Irena Maria Doleżal-Nowicka (ur. 26 czerwca 1923 w Paryżu, zm. 31 marca 2017 w Warszawie) – polska tłumaczka literatury anglojęzycznej.

Życiorys Córka Franciszka Doleżala, ekonomisty i dyplomaty, radcy handlowego Ambasady RP w Paryżu, później przewodniczącego Komitetu Ekonomicznego Ligi Narodów oraz poetki Marii z Grąbczewskich. Od 1925 zamieszkała w Warszawie, gdy ojcu zaoferowano stanowisko wiceministra Przemysłu i Handlu. Ukończyła Gimnazjum im. Marii Konopnickiej w Warszawie, zaś w czasie okupacji niemieckiej zdała maturę na tajnych kompletach w 1940. Po maturze pracowała w sklepie płytowym i samodzielnie uczyła się języków, w latach 1943–1944 słuchaczka tajnego Studium Dziennikarskiego. W czasie wojny łączniczka Armii Krajowej, uczestniczka powstania warszawskiego (pseud. „Elżbieta”, „Lena”, IV Zgrupowanie „Zaremba”).

Po wojnie, w latach 1945–1950 studentka filologii angielskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Po studiach podjęła pracę jako redaktorka w wydawnictwach książkowych: Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik” (1951–1953), Wydawnictwach Geologicznych (1953–1956) i Instytucie Wydawniczym „Pax”(od 1956). Debiut translatorski w 1947: powieść Marthy Ostenso O rzeko, pamiętaj!. Autorka prawie 100 tłumaczeń utworów anglojęzycznych, głównie literatury kryminalnej, religijnej i z zakresu parapsychologii, m.in. autorzy: Graham Greene, Francis Clifford, James Herriot, Leslie Charteris, C.S. Lewis, Erle Stanley Gardner, Evelyn Waugh, Arthur Conan Doyle, Gerald Durrell.

W latach 1957–1958 przebywała na stypendium Fundacji Kościuszkowskiej w Ang­lii, zaś w 1995 na rocznym stażu w Stanach Zjednoczonych.

Członkini Związku Literatów Polskich (od 1971) i Polskiego PEN Clubu (od 1993).

Odznaczona Krzyżem Armii Krajowej przez władze emigracyjne w Londynie oraz Warszawskim Krzyżem Powstańczym. W 1990 wyróżniona Nagrodą im. Włodzimierza Pietrzaka za pracę translatorską.

Życie prywatne W 1944, w czasie powstania warszawskiego poślubiła Tadeusza Nowickiego (lektora Polskiego Radia), z którym miała dwoje dzieci: Janinę (ur. 1949; po mężu Nowicka-Wierzbicka) i Wojciecha (ur. 1950). Po jego śmierci w 1963 wyszła w 1974 za mąż za Macieja Kwiatkowskiego (zm. 1994), historyka Polskiego Radia. Pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 310-6-4).

Przekłady

Bibliografia Biogram na portalu Nowa Panorama Literatury Polskiej

Przypisy

Kategoria:Łączniczki Armii Krajowej Kategoria:Polscy tłumacze literatury angielskojęzycznej Kategoria:Absolwenci Wydziału Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Warszawskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 2017