Neisseria cinerea – Gram-ujemna bakteria opisana po raz pierwszy w 1906 jako Micrococcus cinereus. Występuje w gardle środkowym ludzi oraz makaków królewskich.
Hodowla i morfologia lewo|mały|Zdjęcie przedstawiające kulturę bakteryjną N. cinerea w 24 i 48 godzinie hodowli N. cinerea może rosnąć na agarze z krwią oraz na agarze czekoladowym, jej kolonie osiągają średnicę 1 milimetra po 24 godzinach hodowli. Kolonie niektórych szczepów podlegają autolizie. Do wzrostu wymaga aminokwasów cysteiny, cystyny, proliny oraz argininy. N. cinerea wytwarza kwas z glukozy, który następnie utlenia do CO2, w związku z czym nie jest on wykrywany. Nie jest zdolna do produkcji kwasu z maltozy, sacharozy, laktozy, fruktozy ani mannitolu. Wykazuje przystosowanie do redukcji azotynów, ale nie azotanów. Wytwarza również katalazę.
Błędy w klasyfikacji N. cinerea często jest błędnie klasyfikowana jako Neisseria gonorrhoeae w związku z kilkoma podobieństwami pomiędzy tymi dwoma gatunkami:
Kolonie N. cinerea są podobne w wyglądzie i rozmiarze do kolonii gonokoków, mogą również rosnąć na podłożach selektywnych służących od identyfikacji N. gonorrhoeae Tak jak kolonie gonokoków, kolonie N. cinerea charakteryzują się niejednolitym rozmiarem Fermentacja glukozy jest praktycznie niewykrywalna u N. cinerea, przez co może zostać sklasyfikowana jako szczep gonokoków niezdolny do metabolizmu glukozy Obie bakterie są wykrywane w infekcjach podobnych tkanek takich jak spojówka dzieci
Ponadto, może zostać błędnie sklasyfikowana jako Moraxella catarrhalis lub Neisseria flavescens.
Chorobotwórczość Neisseria cinerea jest uznawana za bakterię komensalną. Odnotowano natomiast pojedyncze przypadki wywoływanych przez nią chorób, m.in. zapalenie otrzewnej, zapalenie spojówki, zapalenie odbytnicy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.
Przypisy
Kategoria:Proteobakterie