Pavel Vilikovský (ur. 27 czerwca 1941 w Palúdzce, zm. 10 lutego 2020 w Bratysławie) – słowacki prozaik i publicysta. Był także tłumaczem z języka angielskiego.
Życiorys W roku akademickim 1958/59 studiował reżyserię filmową na praskim Wydziale Filmowym i Telewizyjnym, następnie (1960–1965) studiował anglistykę i słowacystykę na Uniwersytecie Komeńskiego. Pracował w miesięczniku literackim „Slovenské pohľady”, a potem jako redaktor wydawnictwa Tatran. W latach 1976–1996 był redaktorem naczelnym miesięcznika Romboid.
Był dwukrotnym laureatem prestiżowej słowackiej nagrody literackiej Anasoft litera (2006, 2014) oraz laureatem nagrody Vilenica. W 2015 roku został odznaczony Krzyżem Pribiny II klasy.
W 2015 roku jego powieść Opowieść o rzeczywistym człowieku (Príbeh ozajského človeka) przełożył na język polski Tomasz Grabiński.
Twórczość
1965 – Citová výchova v marci 1983 – Prvá veta spánku 1989 – Eskalácia citu 1989 – Kôň na poschodí, slepec vo Vrábľoch 1989 – Večne je zelený… 1991 – Slovenský Casanova 1992 – Peší príbeh 1996 – Krutý strojvodca 1998 – Okrídlená klietka alebo zo života mladého Slovenska a starých Slovákov 2001 – Posledný kôň Pompejí 2004 – Vyznania naivného milovníka 2005 – Čarovný papagáj a iné gýče 2006 – Silberputzen. Leštenie starého striebra 2009 – Vlastný životopis zla 2010 – Pes na ceste 2013 – Prvá a posledná láska 2014 – Letmý sneh 2017 – Krásna strojvodkyňa, krutá vojvodkyňa 2018 – RAJc je preč
Przypisy
Kategoria:Słowaccy prozaicy Kategoria:Słowaccy tłumacze Kategoria:Słowaccy publicyści Kategoria:Tłumacze literatury Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Pribiny Kategoria:Urodzeni w 1941 Kategoria:Zmarli w 2020