Bonawentura Maciej Pawlicki (ur. 30 listopada 1933 w Krakowie, zm. 29 kwietnia 2019 w Krakowie) – polski architekt, historyk architektury i urbanistyki, konserwator zabytków, wykładowca akademicki, prof. zw. dr hab. inż. arch. Politechniki Krakowskiej i innych uczelni w Polsce.
Życiorys Jest absolwentem V Liceum Ogólnokształcącego im. Augusta Witkowskiego w Krakowie. Ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki (1951-1957), Uprawnienia Budowlane nabył w 1963 r. Po studiach wolontariusz Katedry Historii Architektury Polskiej. Praca doktorska pt. Problemy konserwatorskie Zamościa i ich związki z rozwojem gospodarczym i urbanistycznym miasta (1964). Rozprawa habilitacyjna pt. Strategia konserwacji zabytków architektury w Polsce została wydana drukiem w 1993 r. Od 1997 r. profesor nadzwyczajny PK, profesor tytularny w 2002 r.Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 stycznia 2002 r. nr 115-2-02 o nadaniu tytułu naukowego profesora (). Specjalność: architektura i urbanistyka, historia architektury i konserwacja zabytków, miernictwo, ochrona dóbr kultury, historia kultury i sztuki. Zastępca dyrektora Instytutu Historii Architektury i Konserwacji Zabytków PK ds. Dydaktycznych. Kierownik Zakładu Studiów i Badań. Pełnomocnik dziekana Wydziału Architektury PK ds. Studenckich Kół Naukowych i Uczelnianych Sesji Studenckich Kół Naukowych. W latach 1983–1990 pełnił funkcję konsultanta, weryfikatora, głównego specjalisty ds. projektowych w Pracowni Projektowej Przedsiębiorstwa Rewaloryzacji Zabytków Krakowa. Rzeczoznawca Ministra Kultury w dziedzinie ochrony zabytków nieruchomych (1997, 2001). Uczestniczył w zespołowych badaniach, pracach studialnych i projektach konserwatorskich dotyczących Krakowa (Wieża ratuszowa, Collegium Maius Uniwersytetu Jagiellońskiego), Polski Południowej (Sławków, Opatów, Chełm, Zamość, Przemyśl). Pełnomocnik Jego Magnificencji Rektora PK ds. realizacji Umowy z 1962 r. o współpracy pomiędzy Politechniką Krakowską, a Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Zamościu. Uczestniczył w pracach Zamojskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W latach 1972–1975 dyrektor ds. technicznych odbudowy Zamościa. Jest autorem projektu i realizacji amfiteatru letniego przed Nową Bramą Lubelską w Zamościu (1971-1975), współautorem projektów Pałacu Zamoyskich i zespołu kamienic ormiańskich adaptowanych na potrzeby Muzeum Zamojskiego (pełna rekonstrukcja XVII-wiecznych attyk; 1975-1980). Przeciwstawiał się niezgodnemu ze sztuką konserwatorską remontowi reprezentacyjnych schodów zewnątrz zamojskiego ratusza i niszczeniu artefaktów w trakcie prac rewaloryzacyjnych Twierdzy Zamość. W 2019 r. otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Zamość ("jako wyraz wdzięczności za rozsławianie miasta oraz działalność artystyczną, architektoniczną i konserwatorską zabytków Miasta Zamość"). Uczestnik prac programowych pomiędzy PK a Wydziałem Architektury Uniwersytetu Korwina w Budapeszcie. Kierownik międzynarodowych studenckich praktyk inwentaryzacyjnych w ramach współpracy PK z Wydziałem Architektury Uniwersytetu w Zagrzebiu (Zagrzeb, Istria), współorganizator wieloletnich prac studialnych pod patronatem UNESCO i Ministerstwa Kultury Chorwacji (Lipik, Konavle). Brał udział w sympozjach konserwatorskich (Split, Hvar). Wieloletni sekretarz Teki Komisji Urbanistyki i Architektury, Komisji Technicznej Infrastruktury Wsi Polskiej Akademii Nauk Oddział w Krakowie, Sekcji Historii Architektury i Konserwacji Zabytków Komitetu Architektury i Urbanistyki Polskiej Akademii Nauk. Był współzałożycielem i członkiem Zespołu Redakcyjnego i Rady Programowej czasopisma naukowego „Krakowskie Studia Małopolskie”, członkiem Obywatelskiego Komitetu Ratowania Krakowa, Zarządu Towarzystwa Miłośników Miasta Królewskiego Kazimierz, wiceprezesem Towarzystwa Opieki nad Majdankiem Oddział Wojewódzki w Krakowie. Członek stowarzyszeń naukowych: Komisji Urbanistyki i Architektury PAN Oddział w Krakowie. Recenzent serii „Architektura” - „Czasopisma Technicznego”. Działał w Stowarzyszeniu Konserwatorów Zabytków Oddział w Krakowie (przewodniczący 2 kadencji Komisji Kwalifikacyjnej Zarządu Głównego Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków). Uczestniczył w pracach Towarzystwa Opieki nad Zabytkami. Był członkiem Komitetu Narodowego ICOMOS i Stowarzyszenia Architektów Polskich - Oddział Kraków. Jest autorem projektu misyjnego krzyża (czerwiec 1999) - znaku Daru Odkupienia - w intencji posługi Bożej z okazji mszy świętej, celebrowanej przez papieża Jana Pawła II w katedrze wawelskiej, poświęconego przez papieża, który od lat stanowi jeden z najważniejszych elementów i symboli Sali Senackiej PK. Wykładowca Studium Podyplomowego Konserwacji Zabytków Architektury i Urbanistyki PK (1981-1990). Poza macierzystą Uczelnią wykładał także na Politechnice Lubelskiej, od 2005 r. przez kilka lat w Wyższej Szkole Zarządzania i Administracji w Zamościu, na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie na Wydziale Górniczym - kierunek Ochrona Środowiska i na Uniwersytecie Rolniczym im. Hugona Kołłątaja w Krakowie. W ostatnich latach swojego życia był związany z Krakowską Akademią im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego i Podhalańską Państwową Uczelnią Zawodową w Nowym Targu (gdzie m.in. pro bono założył w 2009 r. Studenckie Koło Naukowe " Ad Quadratum", którym się opiekował aż do śmierci). Był znakomitym pedagogiem i zawsze podkreślał, że jego wiedza i badania naukowe muszą być przekazywane następnym pokoleniom. Propagował zamiłowanie do nauki, organizował sesje naukowe, wydawał zeszyty prac studentów. Praca z kołami naukowymi była jego pasją przez całe życie. Oprócz pracy naukowej i społecznej zajmował się działalnością artystyczną (rysunek i akwarela: architektura i krajobraz), brał udział w indywidualnych oraz zespołowych wystawach krajowych i zagranicznych organizowanych także na macierzystej Uczelni. Do ostatnich dni kontynuował pasję swojego życia: był aktywnym naukowcem i dydaktykiem z zamiłowaniem do nauczania, lubianym przez studentów i współpracowników. Miał wiele planów i rozpoczętych opracowań naukowych, które przerwała śmierć (ostatnie teksty i recenzje dyktował do ostatnich swoich dni, parę miesięcy po rezygnacji z pracy dydaktycznej). Pozostawił po sobie kilkanaście książek, kilkaset artykułów naukowych, artykułów w czasopismach, referatów, wypowiedzi i wystąpień konferencyjnych, opinii, recenzji i ekspertyz architektoniczno-konserwatorskich, ponad 200 projektów, studiów i projektów konserwatorskich zabytków Krakowa i Zamościa. Był recenzentem kilkudziesięciu wniosków profesorskich, habilitacyjnych, rozpraw doktorskich i prac dyplomowych. Wypromował wielu doktorów i magistrów inżynierów architektów. Wydał dwa słowniki terminologiczne związane z architekturą i budownictwem.
Wybór książek i rozdziały w książkach wielu autorów Strategia konserwacji zabytków architektury w Polsce, Monografia, wyd. PK, Kraków 1993. Wykaz zalecanych lektur i ważniejszych pozycji bibliograficznych do przedmiotu Konserwacja Zabytków (dla studentów Wydziału Architektury oraz słuchaczy Studium Podyplomowego w Instytucie Historii Architektury i Konserwacji Zabytków), Kraków 1993. Metodologia pracy naukowej ze studentami na Wydziale Architektury, Kraków 1995. Absolwenci krakowskiego Wydziału Architektury z lat 1945-1995, Graduates, Kraków 1995, wyd. PK., t. I, s. 1-135. Kamienice mieszczańskie Zamościa, problemy ochrony, Kraków 1998. Monitoring stanu zachowania obiektów zabytkowych przy wykorzystaniu współczesnych systemów informatycznych, Kraków 2004. Ilustrowany słownik terminów gwarowych budownictwa i architektury Podhala, Orawy i Spisza, Pomoce Dydaktyczne, Podhalańska Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nowym Targu, Wyd. Czuwajmy, Kraków 2010. Najnowsza historia schodów ratusza w Zamościu: ”ad perpetuam rei memoriam”, Wyd. Czuwajmy, Kraków 2010, ss. 32, il. 3. Megaron, Szkice o ochronie zabytków w Polsce i Europie - fenomen procesów rozwojowych cywilizacji i kultury, wyd. WSZiA w Zamościu Wyd. Czuwajmy, Kraków 2011, ss. 316, il. 161. Techniki budowlane w kompleksach zabytkowych, Słownik terminologiczny, wyd. WSZiA w Zamościu, wyd. Czuwajmy, Kraków 2011, ss. 318, il. 405. Dokonania małopolskich inżynierów w budowie niepodległej Polski, praca zbiorowa pod red. B. M. Pawlickiego, Wyd. Czuwajmy, Małopolska Okręgowa Izba Inżynierów Budownictwa, Kraków 2019. Kamienice ormiańskie Zamościa, [w:] Zamość miasto idealne, Lublin 1980 Z problematyki badawczej gmachu Akademii Zamojskiej, [w:] Akademia Zamojska w dziejach i życiu miasta, Zamość 1996.
Wybór innych publikacji (czasopisma i wydawnictwa niecykliczne) Strategia konserwacji zabytków architektury w Polsce, Monografia, Politechnika Krakowska, 1993. Polonia Minor, [w:] Krakowskie Studia Małopolskie, nr 1, Kraków 1997, s. 37-52. Z zagadnień kształtowania świadomości tradycji i ochrony dziedzictwa kultury w Małopolsce, [w:] Krakowskie Studia Małopolskie, nr 1, Kraków 1997, s. 21-36. Orawa - architektoniczna rodzimość regionu jako oznaka małej ojczyzny : wspomnienie z połowy XX wieku, [w:] Krakowskie Studia Małopolskie, nr 2, Kraków 1998, s. 65-95. W pogoni z utraconym czasem - Profesor Wiktor Zin (1925-2007), [w:] Miesięcznik Architektura & biznes, nr 9 (182), Kraków 2007, s. 66-67. Data Base of Historic Monuments of Architecture for the Purpose of Diagnosis and Monitoring of Restauration Works.[w:] The Future of Information Sciences: INFuture 2007 - Digital Information and Heritage. Ed. S. Seljan, H. Stančić. University of Zagreb, Faculty of Philosophy. Zagreb 2007 [CD]., współaut. D. Kereković, Zagreb 2007. Copy and reality. The reflections on the method to recognise the changes taking place in "time-space". [w:] Richness and Diversity of GIS. Ed. D. Kereković. Zagreb 2007, s. 293-302. Architektura bez granic – peryferyjność czy uniwersalizm, [w:] Teka Komisji Architektury, Urbanistyki i Studiów Krajobrazowych, Oddz. PAN w Lublinie, v. III, Lublin 2007, s. 107-116. Granice dzieł przeszłości i nowości, problem aksjologiczny, [w:] teka Komisji Urbanistyki, Architektury i Studiów Krajobrazowych, v. V, IVA, Lublin 2008, s. 6-12. Wymiar eschatologiczny sztuki tworzenia miejsc jako umiejętność kształtowania wyobraźni i zdeterminowany cel ludzkiej egzystencji, [w:] Sztuka tworzenia miejsc, wyd. Akademia Krakowska, Kraków 2008, s. 107-120. Ze studiów nad reliktami domniemanego Pałacu Sieciecha w Krakowie,[w:] Materiały II Forum „Architecturae Poloniae Medievalis”, Kraków 2009. O zasadności ochrony zespołu dworsko-parkowego w Jaszczurowej, Gm. Mucharz, woj. Małopolskie. Recenzja, dla R.D.G.W. w Krakowie, Kraków 2009. Ochrona interesu publicznego w inwestycjach budownictwa i rozwoju przestrzennego w Polsce, [w:] Zamojskie studia i materiały, wyd. WSZiA w Zamościu r. IX, z. 2 (29), Zamość 2009, s. 19-34. Ze studiów nad reliktami domniemanego palatium Sieciecha w Krakowie, [w:] II Forum Architecturae Poloniae medievalis, wyd. Politechnika Krakowska Czasopismo Techniczne, z. 23, rok 108, Kraków 2011, s. 180-225. Ze studiów nad budownictwem i architekturą Podhala w pracach studenckich, [w:] Architektura Ziem Górskich, Wczoraj, Dziś, Jutro, Nowy Targ 2011, s. 227-236, współaut. Z. J. Białkiewicz. Regionalizm i modernizm na Podhalu, [w:] Architektura Ziem Górskich, wczoraj, dziś, jutro, Nowy Targ 2011, s. 19-29. Profesor niezwyczajny, Wspomnienia profesorów Politechniki Krakowskiej, (wywiady autoryzowane) wyd. Politechnika Krakowska, Kraków 2011, s. 102-106 i nast. Imponderabilia prawne w świetle Karty Kraków 2000, [w:] Karta Krakowska 2000 - 10 lat później, wyd. Politechnika Krakowska, monografia 400, Kraków 2011, s. 87-95.