Padaczka miokloniczna niemowląt (MEI – myoclonic epilepsy in infacy) – padaczka okresu niemowlęcego. Występuje od 2 do 6 roku życia. Ustępuje w wieku około 6 latFields i inni, Rowan, podstawy EEG z miniatlasem, wyd. Wyd. 2 pol., Wrocław: Edra Urban & Partner, [cop. 2017], str. 142 . Chorują na nią głównie chłopcyAgnieszka Sawicka, Padaczka pierwszego roku życia (z wyłączeniem okresu noworodkowego) - korelacje kliniczno- elektroencefalograficzne, Gdańsk 2018.
Obraz kliniczny napady miokloniczne – dotyczą głównie głowy (head nodding), gałek ocznych, kończyn, zazwyczaj górnych, jeśli dotyczą dolnych powodują nagłe upadki (u niemowląt, które przyjmują już pozycję stojącą), napady miokloniczno-atoniczne (sporadycznie), w 30% występowały drgawki gorączkowe, napady mogą być stymulowane dźwiękiem lub hałasem, bez odchyleń w badaniu neurologicznym.
Badania dodatkowe EEG: prawidłowa czynność podstawowa, mioklonie związane z uogólnionymi wyładowaniami iglic i wieloiglic.
Zobacz też
zespół Westa zespół Draveta padaczka niemowlęca z wędrującymi napadami ogniskowymi
Przypisy
Kategoria:Padaczka