Rafael Calventi Gaviño (ur. 18 marca 1932 w Concepción de La Vega, zm. 19 sierpnia 2018 w Berlinie) – dominikański architekt i dyplomata, ambasador.
Biografia Był synem Portorykańczyków, Arturo Calventi Suáreza (1883–1968) i Juany Gaviño Cintrón (ur. 1897). Jego matka była córką Juana Gaviño Núñeza i Vicenty Cintrón, była także ciotką Juana Boscha Gaviño – prezydenta Dominikany. Rafael Calventi i Juan Bosch byli więc kuzynami. Jego ojciec Arturo Calventi był farmaceutą. Miał czworo rodzeństwa, w tym ginekologa-położnika José Vinicio Calventiego (małżeństwo z oceanografką Idelisą Bonnelly).
W późniejszym czasie Rafael Calventi ożenił się z Maybé Sánchez Caminero, z którą miał troje dzieci. Był także ojczymem dla czwórki dzieci Maybé Sánchez Caminero z pierwszego małżeństwa, w tym Jeana Alaina Rodrígueza, obecnego prokuratora generalnego Republiki Dominikany.
Studiował architekturę na Uniwersytecie Santo Domingo i Uniwersytecie Rzymskim „La Sapienza”, gdzie był studentem Pier Luigi Nerviego – włoskiego architekta i inżyniera budownictwa. W 1959 uzyskał stopień doktora architektury. Pod koniec studiów odbył warsztaty architektoniczne u Marcela Breuera i I.M. Pei w Nowym Jorku oraz Pierre’a Dufau w Paryżu. Uważany jest za reprezentanta współczesnego ruchu latynoamerykańskiego. Pomógł położyć podwaliny pod rozwój kolejnego pokolenia młodych architektów.
31 sierpnia 1972 wraz z grupą profesorów założył Instytut Technologiczny Santo Domingo (INTEC). Od 1996 członek Dominikańskiego Korpusu Dyplomatycznego, ambasador kraju we Włoszech, Meksyku, Argentynie i Niemczech.
Został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Republiki Włoskiej. W 2010 roku rząd argentyński nagrodził go z kolei Krzyżem Wielkim Orderu Wyzwoliciela San Martína.
Zmarł 19 sierpnia 2018 w Berlinie w wyniku zawału mięśnia sercowego.
Książki Autocracia e inversión pública (temas para futuros gobiernos), 1996, Arquitectura Contemporanea en Republica Dominicana: Contemporary Architecture in the Dominican Republic, 1986.
Wybrane realizacje architektoniczne Bank Centralny Republiki Dominikany,
Palacio de los Deportes, Monumento a la Guerra de Restauración, Mastrolilli, Casa Velázquez, Dom Ambasadora Francji, Palic, Apartamentowiec Torre Libertador.
Nagrody i wyróżnienia Krzyż Wielki Orderu Zasługi Republiki Włoskiej Krzyż Wielki Orderu Wyzwoliciela San Martina (2010).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Rzymie Kategoria:Ambasadorowie Dominikany Kategoria:Architekci Kategoria:Dyplomaci Kategoria:Odznaczeni Orderem Wyzwoliciela San Martina Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Zmarli w 2018