thumb|Grób Mieczysława Rydla na cmentarzu Powązkowskim Mieczysław Rydel (ur. 27 listopada 1930 w Woli Mieleckiej, zm. 2 grudnia 2005 w Warszawie) – polski uczony, specjalista w zakresie elektroniki i telekomunikacji, profesor doktor habilitowany inżynier Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej.
Życiorys W 1949 ukończył Liceum Ogólnokształcące w Rybniku i rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach, w 1953 uzyskał dyplom inżyniera elektryka. Następnie kontynuował naukę na Wydziale Łączności Politechniki Warszawskiej, gdzie w 1957 obronił pracę magisterską. Od 1955 był wykładowcą akademickim w Katedrze Teletransmisji Wydziału Łączności, a następnie Instytucie Telekomunikacji Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych. Pracując na politechnice od 1956 opracowywał przyrządy pomiarowe i aparaturę laboratoryjną, prowadził badania nad teorią torów współosiowych, był autorem metodyki wyznaczania parametrów torów oraz rozwinął teorię torów o losowych niejednorodnościach stosowaną przy interpretacji wyników pomiarów. W 1965 przedstawił i obronił pracę Analiza teoretyczna własności niejednorodnych współosiowych torów teletransmisyjnych, w 1970 wyjechał na staż w Królewskim Instytucie Technicznym w Sztokholmie, gdzie pracował nad teorią błędów transmisji cyfrowej. W latach 1972–1974, 1980-1984 i 1987-1990 był kierownikiem Zakładu Podstaw Telekomunikacji w Instytucie Telekomunikacji, w latach 1972-1973 i 1978-1980 pełnił funkcję zastępcy dyrektora do spraw nauczania. W 1979 przedstawił monografię Analiza sygnałów kodowych i uzyskał stopień doktora habilitowanego. Decyzją Prezydenta RP w 29 lipca 1991 otrzymał tytuł profesora nauk technicznychMieczysław Rydel (1930-2005), Instytut Telekomunikacji Politechniki Warszawskiej.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 140, rząd 1, grób 5)Wykaz profesorów i docentów Politechniki Warszawskiej zmarłych w latach 2000-2010, Mieczysław Rydel.
Odznaczenia Medal Komisji Edukacji Narodowej (1976), Złota Odznaka „Zasłużony Pracownik Łączności” (1976), Złoty Krzyż Zasługi (1977), Złota Odznaka „Zasłużony dla Politechniki Warszawskiej” (1980), Złota Honorowa Odznaka „Zasłużony Pracownik Łączności” (1983), Krzyż Kawalerski Order Odrodzenia Polski (1987), Medale „Zasłużony dla Krajowego Sympozjum Telekomunikacji” (1999).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy inżynierowie mechanicy Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 2005