Tadeusz Myśliński ps. „Albert”, „Mecenas”, „Czwartek”, „Niedziela”, „dr S”, „dr Stelągowski” (ur. 7 marca 1908 w Warszawie, zm. 13 października 2005 tamże) – polski prawnik, narodowiec.
Życie W latach 1927–1931 studiował na Wydziale Prawa UWJ. Dębski, Polscy adwokaci w obozie koncentracyjnym Auschwitz 1940-1945. Słownik biograficzny, Oświęcim 2016, s. 268.. W 1927 wstąpił do OWP. Pracował w „Gazecie Warszawskiej”. Uczestniczył w akcjach ulicznych wymierzonych w lewicę i Żydów. . Od 1937 (po odbyciu aplikacji adwokackiej) był adwokatem. Walczył w wojnie obronnej, trafił do niewoli sowieckiej, skąd zbiegł do Lwowa. Przedarł się do GG i zaangażował w konspirację. Ujęty podczas łapankiCzterdziestolecie masowych aresztowań i zsyłki adwokatów warszawskich do obozu zagłady w Oświęcimiu, „Palestra”, 25, 1981, nr 7-9 (283-285), s. 83-92. trafił do Auschwitz-Birkenau (przebywał tu od 15 sierpnia 1940 do końca 1940)J. Dębski, Polscy adwokaci w obozie koncentracyjnym Auschwitz 1940-1945. Słownik biograficzny, Oświęcim 2016, s. 268-269.. .
W Delegaturze Rządu na Kraj (w ramach Departamentu Spraw Wewnętrznych) stał na czele Komórki Bezpieczeństwa w Wydziale BezpieczeństwaJ. Dębski, Polscy adwokaci w obozie koncentracyjnym Auschwitz 1940-1945. Słownik biograficzny, Oświęcim 2016, s. 269.W. Rosłoniec, Adwokaci w służbie Polskiego Państwa Podziemnego (1940-1945), „Palestra”, 33, 1989, nr 5-7 (377-379), s. 25.W. Bartoszewski określa go mianem szefa wywiadu w Wydziale Bezpieczeństwa Departamentu Spraw Wewnętrznych Delegatury Rządu, Warszawski pierścień śmierci 1939-1944, wyd. 3 uzup., Warszawa 2008, s. 24.. Zadaniem Komórki Bezpieczeństwa była działalność w Warszawie i okolicach na odcinku rozpoznania niemieckich służb bezpieczeństwa, ale także polskich organizacjiW. Grabowski, Polska Tajna Administracja Cywilna 1940-1945, Warszawa 2003, s. 193.. W wyniku intensywnej działalności Komórki na wiosnę 1943 Niemcy dokonali aresztowania sześciu osób zaangażowanych w funkcjonowanie tej struktury. Myśliński został aresztowany 13 maja i trafił na Pawiak, gdzie przebywał do końca czerwcaW. Grabowski, Polska Tajna Administracja Cywilna 1940-1945, Warszawa 2003, s. 198..
Od kwietnia do sierpnia 1945 przebywał w Rzymie na polecenie Stefana Korbońskiego, gdzie przekazał informacje o sytuacji po porwaniu przywódców Polski Podziemnej. Do Włoch powrócił w listopadzie 1945 i od początku kolejnego roku został pracownikiem rzymskiej ambasady TRJN. Po powrocie do Polski w 1947 kontynuował praktykę adwokacką. Od 1949 do 1953 przebywał w więzieniu na Rakowieckiej, następnie został skazany na karę dożywotniego więzienia, które opuścił warunkowo w październiku 1956. Jako prawnik współpracował z Państwową Wyższą Szkołą Teatralną i Państwowym Wydawnictwie NaukowymJ. Dębski, Polscy adwokaci w obozie koncentracyjnym Auschwitz 1940-1945. Słownik biograficzny, Oświęcim 2016, s. 269-270..
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Członkowie Delegatury Rządu na Kraj Kategoria:Członkowie Obozu Wielkiej Polski Kategoria:Jeńcy polscy – uciekinierzy z niewoli radzieckiej 1939–1941 Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Polscy działacze narodowi Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Więźniowie KL Auschwitz Kategoria:Więźniowie polityczni w Polsce Ludowej 1944–1956 Kategoria:Więźniowie więzienia mokotowskiego (Polska Ludowa) Kategoria:Zmarli w 2005