Carlos Isamitt Alarcón (ur. 13 marca 1887 w Rengo, zm. 2 lipca 1974 w Santiago) – chilijski kompozytor i malarz.
Życiorys Ukończył Escuela Normal w Santiago, uzyskując dyplom nauczyciela muzyki (1904). Studiował muzykę w Conservatorio Nacional de Música u Santo Lo Priore (altówka) oraz Domingo Brescii i Pedro Humberto Allende (kompozycja), a także malarstwo w Escuela de Bellas Artes de Chile. W latach 1924–1927 przebywał w Europie, odwiedził Włochy, Francję, Hiszpanię i Holandię. Reprezentował Chile na międzynarodowym kongresie i wystawie sztuk plastycznych w Paryżu w 1925 roku. Po powrocie do Chile pełnił w latach 1927–1928 funkcję dyrektora Escuela de Bellas Artes, następnie był pracownikiem wydziału sztuki w ministerstwie oświaty. Wykładał muzykę i metodologię w Conservatorio Nacional de Música, był też przewodniczącym związku kompozytorów chilijskich. Od 1965 roku członek Academia Chilena de Bellas Artes
Twórczość Ceniony był jako muzyk i malarz zarówno w kraju, jak i za granicą. Prowadził działalność jako folklorysta, w latach 1931–1937 przebywał wśród Araukan, studiując ich język, zwyczaje i kulturę oraz gromadząc nagrania ich tradycyjnej muzyki. W swojej twórczości sięgał po tematy, skale i instrumentarium indiańskie. Był pierwszym chilijskim kompozytorem, który zastosował skalę dwunastodźwiękową (1939).
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Chilijscy kompozytorzy Kategoria:Chilijscy malarze Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1974