Alan Rawsthorne (ur. 2 maja 1905 w Haslingden, zm. 24 lipca 1971 w Cambridge) – brytyjski kompozytor.
Życiorys Początkowo kształcił się na stomatologa. W latach 1925–1930 studiował w Royal Manchester College of Music u Francka Merricka (fortepian) i Carla Fuchsa (wiolonczela). Od 1930 do 1931 roku przebywał w Berlinie, gdzie był uczniem Egona Petriego. W zakresie kompozycji był autodydaktą. W latach 1932–1934 był wykładowcą Dartington Hall School. Od 1935 roku mieszkał w Londynie, skupiając się na komponowaniu. Dosyć późno odniósł sukces, rozwój jego kariery przypada dopiero na lata po II wojnie światowej.
Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego (1961). Doktor honoris causa University of Liverpool, University of Essex i Queen’s University Belfast.
Twórczość Jako kompozytor dystansował się od akademickiego stylu nauczania, ulegając wpływom muzycznym Paula Hindemitha i Waltona. W jego utworach widoczna jest skłonność do konstruktywizmu i ekonomii środków, sięgał do tradycyjnych wzorców formalnych. Należy do czołowych angielskich kompozytorów XX wieku, chociaż pomimo swobodnego sięgania w późniejszych utworach po technikę dodekafoniczną dystansował się od nowatorskich trendów obecnych w muzyce współczesnej. Posługiwał się przekształceniami diatonicznych struktur motywicznych, budując mocno schromatyzowaną tkankę harmoniczną, unikał jednak zbytniego zagęszczenia dysonansów.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Brytyjscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1971 Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Wielkiej Brytanii