Czesław Kluczny (ur. 20 maja 1908 w Strzemieszycach Wielkich, zm. 6 kwietnia 1979) – polski matematyk, profesor, specjalista w dziedzinie równań różniczkowych.
Życiorys Dzieciństwo spędził w Wolbromiu, gdzie uczęszczał do szkoły powszechnej. W 1927 ukończył Gimnazjum w Olkuszu, następnie do 1932 studiował matematykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Tam w 1933 r. na Wydziale Filozoficznym uzyskał tytuł magistra. Po studiach pracował w szkołach średnich w Radomiu.
Podczas okupacji niemieckiej przebywał w Radomiu, gdzie w 1942 został aresztowany przez gestapo i następnie jako więzień polityczny przez okres 3 lat przebywał kolejno w obozach koncentracyjnych Auschwitz-Birkenau i Mauthausen.
Skrajnie wyniszczony wrócił do kraju w jednym z pierwszych transportów repatriacyjnych w 1945 r. i przez rok dochodził do zdrowia w domu matki w Wolbromiu. We wrześniu 1946 r. podjął pracę w Śląskich Technicznych Zakładach Naukowych w Katowicach. Od roku 1950 związany z Politechniką Śląską w Gliwicach, gdzie pracował aż do przejścia na emeryturę w 1976 r. awansując od stanowiska asystenta do profesora: starszy asystent (1950–1952), adiunkt (1952–1954), zastępca profesora (1954–1961), docent etatowy (1962–1971), profesor (1971–1976).
W 1959 na Uniwersytecie Jagiellońskim, na podstawie pracy doktorskiej pt. O wykładnikach charakterystycznych rozwiązań układu równań różniczkowych zwyczajnych (promotor: prof. Tadeusz Ważewski), uzyskał stopień naukowy doktora nauk matematycznych. W 1961 na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie uzyskał stopień naukowy docenta (doktora habilitowanego) przedstawiając rozprawę zatytułowaną O pewnych rodzinach krzywych w powiązaniu z teorią równań różniczkowych zwyczajnych. W 1971 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. Specjalizował się w teorii równań różniczkowych zwyczajnych.
Pracował na Wydziale Matematyczno-Fizycznym (obecny Wydział Matematyki Stosowanej) Politechniki Śląskiej. W latach 1971–1976 był dyrektorem Instytutu Matematyki na tym wydziale i pełnił rolę kierownika zespołu równań różniczkowych. Prowadził równocześnie wykłady i seminaria w WSP w Katowicach (następnie na Uniwersytecie Śląskim) oraz w WSP w Częstochowie. W 1976 przeszedł na emeryturę.
Był promotorem 6 przewodów doktorskich, z których 3 nie zdążył już zakończyć oraz opiekunem jednego przewodu habilitacyjnego. Ponadto był promotorem ok. 120 prac magisterskich.
Był współtwórcą Gliwickiego Oddziału PTM (obecnie Górnośląski Oddział PTM), był członkiem Komitetu Nauk Matematycznych PAN.
Zmarł w 1979, pochowany na cmentarzu w Wolbromiu.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1973) Odznaka 25-lecia Politechniki Śląskiej (1970)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Śląskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy matematycy XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Więźniowie KL Auschwitz Kategoria:Więźniowie KL Mauthausen-Gusen Kategoria:Zmarli w 1979