Е̨, е̨ – litera rozszerzonej cyrylicy, wykorzystywana dawniej w cyrylickich wariantach alfabetów litewskiego i polskiego. Powstała poprzez połączenie litery Е ze znakiem diakrytycznym ogonek.
Е̨ w cyrylicy polskiej Litera Е̨ została wymieniona w cyrylickim alfabecie polskim umieszczonym w książce „Элемэнтар̌ъ для дзеци вейскихъ” (Elementarz dla dzieci wiejskich), wydanej w 1865 r. Jest również wzmiankowana w wydanym rok później zbiorze reguł gramatycznych pt. „Грамматыка е̨зыка польскего” (Gramatyka języka polskiego).
Kodowanie Forma Wygląd Części składowe Kodowanie majuskuła Е̨ U+0415Е U+0328◌̨ U+0415U+0328 minuskuła е̨ U+0435е U+0328◌̨ U+0435U+0328
Zobacz też Ę – litera alfabetu łacińskiego
Przypisy
Kategoria:Litery cyrylickie z ogonkiem