Moja wojna, moja miłość – polski film wojenny z 1975 roku w reż. Janusza Nasfetera.
Fabuła Wrzesień 1939 roku, początek wojny. Nastoletni Marek – syn oficera rezerwy, który wyrusza na front – przepojony ideami patriotyzmu, za wszelką cenę pragnie zostać bohaterem wojennym. Odrzucając propozycje bezpiecznego przychówku ze strony rodziny i wypełniając rozkaz płk. Umiastowskiego wraz z kolegą opuszcza Warszawę i wyrusza na wschód pragnąc jak najszybciej przyłączyć się do walczących oddziałów. Powolna wędrówka pomiędzy uciekającą ludnością cywilną i rozbitymi oddziałami wojska, bardzo szybko uświadamia mu czym naprawdę jest wojna. Jego kolega niedługo po wymarszu, opuszcza go, zniechęcony zaistniałą sytuacją, odmienną od tego czego oczekiwali młodzi patrioci. Marek kontynuuje swoją wędrówkę wraz z młodszą dziewczyną imieniem Elżbieta, napotkaną na posterunku wojskowej żandarmerii, która podobnie jak on zmierza, gdzieś na wschód w poszukiwaniu ojca. Kiedy wreszcie Marek dociera do upragnionego celu – twierdzy osowieckiej, gdzie trwa werbunek poborowych – okazuje się, że nie ma dla niego broni i armia go nie potrzebuje. Zagubiony i rozgoryczony, w wojennej zawierusze nieoczekiwanie uświadamia sobie, że odnajduje tytułową miłość – towarzyszkę niedoli Elżbietę.
Obsada aktorska Piotr Łysak – Marek Brun Grażyna Michalska – Elżbieta Zofia Małynicz – właścicielka pałacu Jadwiga Chojnacka – gosposia w domu Marka Wiesława Mazurkiewicz – ciotka Marka Anna Seniuk – znajoma ojca Marka Elżbieta Kępińska – prostytutka Barbara Rachwalska – Józefa, gospodyni w pałacu Laura Łącz-Kuta – Iza, kuzynka Marka Tadeusz Kondrat – dozorca w pałacu Henryk Machalica – syn właścicielki pałacu Ryszard Barycz – ojciec Marka Maciej Dzienisiewicz – porucznik żandarmerii Zdzisław Szymański – chorąży w komisji poborowej Zbigniew Stawarz – sierżant na posterunku żandarmerii Franciszek Trzeciak – żołnierz na furmance Marek Frąckowiak – żołnierz na furmance Waldemar Gawlik – żołnierz na furmance Piotr Grabowski – żołnierz na furmance Andrzej Golejewski – kolega Marka Magdalena Kalenikówna – Elka, siostra Marka Beata Nowicka – Beata, siostra Krzysia Monika Stefanowicz – Monika, wnuczka właścicielki pałacu Krzysztof Sierocki – harcerz Krzyś, brat Beaty i inni.
O filmie Film powstawał pod roboczym tytułem Czas bohaterów. Jego scenariusz w dużym stopniu był oparty na osobistych wspomnieniach Nasfetera i napisanej kilka lat wcześniej noweli. Obraz zamykał długoletni cykl twórczości reżysera, określanej przez krytyków "dramatami o dzieciach"Po takich filmach jak: Kolorowe pończochy (1960), Mój stary (1962), Abel twój brat (1970), Motyle (1972), Ten okrutny, nikczemny chłopak (1972), Nie będę cię kochać (1973).. Recenzenci przyjęli film z uznaniem, pisząc o nim jako o "oryginalnym obrazie Września jakiego do tej pory w polskim kinie nie było, opowiedzianym nie z perspektywy ułana, ale przestraszonego cywila" i przyrównując go w zakresie poruszanej problematyki do Pokolenia Wajdy i filmu Hiroszima, moja miłość Resnais’go ("dorastanie psychiczne do roli w momencie próby ostatecznej, śmierci i unicestwienia"). Zaliczyli go do najważniejszych obrazów w twórczości Nasfetera.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Filmy o kampanii wrześniowej Kategoria:Filmy Zespołu Filmowego Iluzjon Kategoria:Polskie filmy dla dzieci i młodzieży Kategoria:Polskie filmy o II wojnie światowej Kategoria:Polskie melodramaty Kategoria:Polskie filmy z 1975 roku Kategoria:Filmy w reżyserii Janusza Nasfetera