Maria Teresa Borczuch-Łączka (ur. 18 lipca 1943 w Gorlicach, zm. 2 listopada 2020) – polska specjalistka w zakresie technologii i badań nowoczesnych materiałów szklistych i szklanokrystalicznych, prof. dr hab. inż.
Życiorys Absolwentka szkoły podstawowej (1950–1957) i liceum ogólnokształcącego (1957–1961) w Bobowej. W 1967 ukończyła studia na Wydziale Ceramicznym Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, uzyskując dyplom magistra inżyniera chemii. Następnie rozpoczęła pracę w Katedrze Szkła AGH. Początkowo prowadziła badania dotyczące roli metali przejściowych i ziem rzadkich w strukturze szkieł krzemianowych, boranowych i fosforanowych oraz ich wpływu na właściwości optyczne szkła. Pracę doktorską pt. Badanie widm optycznych jonów ceru, neodymu i kobaltu w szkłach o różnym składzie chemicznym, celem określenia charakteru wiązania chemicznego napisaną pod kierunkiem prof. Jerzego Habera obroniła w 1974, uzyskując stopień naukowy doktora nauk chemicznych. Następnie zajmowała się problematyką spektroskopii metali przejściowych i ziem rzadkich w szkłach, procesem tworzenia, strukturą i właściwościami szkła krzemionkowego. W 1991 habilitowała się na podstawie pracy zatytułowanej Domieszkowane szkło krzemionkowe. 28 marca 2000 nadano jej tytuł profesora w zakresie nauk technicznych.
Pracowała na Wydziale Ceramicznym, a później Inżynierii Materiałowej i Ceramiki w charakterze asystenta, po doktoracie – adiunkta, a po uzyskaniu stopnia dr. hab. – najpierw profesora AGH, a od 2005 profesora zwyczajnego. Od 2002 była zatrudniona na stanowisku profesor zwyczajnej w Instytucie Politechnicznym Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Tarnowie i w Katedrze Technologii Szkła i Powłok Amorficznych na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH.
W latach 1999–2005 pełniła funkcję prodziekan Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki ds. dydaktycznych. Pracowała także w Państwowej Komisji Akredytacyjnej jako ekspertka dla kierunku Technologia Chemiczna. Była członkinią Polskiego Towarzystwa Ceramicznego oraz Polskiego Stowarzyszenia Biomateriałów.
Autorka i współautorka ok. 250 prac naukowych, publikowanych w czasopismach specjalistycznych, oraz opracowań monograficznych. Prezentowała wyniki badań naukowych na licznych międzynarodowych konferencjach i kongresach. Promotorka kilkudziesięciu magistrów inżynierów, czterech doktorów.
Żona Stanisława, absolwenta Wydziału Ceramicznego AGH; matka Anny, dr nauk biologicznych, i Tomasza, absolwenta Wydziału Wiertnictwa, Nafty i Gazu AGH.
Zmarła 2 listopada 2020. Pochowana na cmentarzu Borek Fałęcki w Krakowie.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Gorlicach Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Urodzeni w 1943 Kategoria:Zmarli w 2020