Baranowo – dawna wieś. Tereny, na których leżała, znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie miadzielskim, w sielsowiecie Miadzioł.
Historia W czasach zaborów w granicach Imperium Rosyjskiego.
W dwudziestoleciu międzywojennym wieś leżał w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921 - 1922), w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926) i w województwie wileńskim (od 1926), w powiecie duniłowickim (od 1926 postawskim), w gminie Mańkowicze (od 1927 gmina Hruzdowo)Dz.U. z 1927 r. nr 13, poz. 102.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 20 osób, 1 była wyznania rzymskokatolickiego, a 19 prawosławnego. Jednocześnie 1 mieszkaniec zadeklarował polską przynależność narodową, a 19 białoruską. Były tu 4 budynki mieszkalne. W 1931 w 6 domach zamieszkiwały 33 osoby.
Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Hruzdowie. Podlegała pod Sąd Grodzki w Postawach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Hruzdowie.
W 1938 roku miejscowość należała do gromady Rożki gminy HruzdowoRozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 roku. Załącznik..
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie miadzielskim Kategoria:Wsie w powiecie duniłowickim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Wsie w powiecie postawskim (II Rzeczpospolita)