Piperachina () – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, pochodna chinoliny, stosowany w leczeniu malarii w połączeniu z dihydroartemizyną.
Mechanizm działania Dokładny mechanizm działania piperachiny pozostaje nieznany. Najprawdopodobniej przypomina mechanizm działania chlorochiny, która wiąże się z hemem wewnątrz zarodźca nie pozwalając na jego detoksykację na drodze polimeryzacji.
Piperachina była stosowana powszechnie w Chinach od 1978 roku w monoterapii, co prowadziło do pojawiania się oporności.
Zastosowanie Światowa Organizacja Zdrowia Zgodnie z wytycznymi WHO piperachina powinna być stosowana z dihydroartemizyną w następujących wskazaniach: niepowikłana malaria spowodowana zarodźcem sierpowatym (Plasmodium falciparum) oraz zarodźcem ruchliwym (Plasmodium vivax) wydaje się być wysoce efektywna w leczeniu malarii spowodowanej zarodźcem owalnym (Plasmodium ovale), zarodźcem małpim (Plasmodium knowlesi) oraz zarodźcem pasmowym (Plasmodium malariae) kontynuacja leczenia ciężkiej malarii
Unia Europejska niepowikłana malaria, wywołana przez zarodźca sierpowatego, u dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt w wieku od 6 miesięcy oraz masie ciała 5 kg i powyżej
Piperachina w połączeniu z dihydroartemizyną znajduje się na wzorcowej liście podstawowych leków Światowej Organizacji Zdrowia () (2019).
Piperachina jest dopuszczona do obrotu w Polsce (2020).
Działania niepożądane Piperachina może powodować następujące działania niepożądane: ból głowy, eozynofilia, gorączka, niedokrwistość, astenia, tachykardia, wydłużenie odstępu QT (szczególnie w końcowym okresie leczenia).
Przypisy
Kategoria:Chinoliny Kategoria:Leki przeciwmalaryczne Kategoria:Leki z listy leków podstawowych Światowej Organizacji Zdrowia Kategoria:Piperazyny Kategoria:Związki chloroaromatyczne Kategoria:Związki policykliczne