Zygmunt Giziński (ur. 15 stycznia 1934, zm. 19 października 2020) – polski specjalista trakcji elektrycznej, prof. dr habilitowany, sybirak.
Życiorys Urodził się w rodzinie Stanisława (1899–1978), żołnierza Legionów, majora WP, i Marii z domu Salmanowicz (1903–1985), nauczycielki. Miał starszego brata Jerzego (1931–2000), fizyka.
Obronił w 1973 pracę doktorską, w 1990 habilitował się na podstawie pracy zatytułowanej Kształtowanie charakterystyk napędowych silników trakcyjnych dla maksymalnego wykorzystania przyczepności pojazdu. W 2010 został zatrudniony na stanowisku profesora w Instytucie Pojazdów Szynowych „Tabor” oraz był profesorem nadzwyczajnym w Instytucie Elektrotechniki w Warszawie. Długoletni Kierownik Zakładu Trakcji Instytutu Elektrotechniki, wykładowca Politechniki Warszawskiej.
Był jednym z pionierów elektryfikacji kolei oraz trakcji miejskiej w Polsce, autorem innowacyjnych rozwiązań technicznych. Współpracował przez ponad pół wieku z firmami przemysłu taborowego i zakładami komunikacji miejskiej przy opracowaniu i wdrożeniu wielu typów polskich tramwajów.
Zmarł 19 października 2020, pochowany 3 listopada 2020 na cmentarzu parafialnym Nowym w Radzyminie (sektor C2-3-3).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2011) „za wybitne zasługi dla rozwoju energetyki w Polsce”. Srebrna Odznaka honorowa m. st. Warszawy „Za Zasługi dla Warszawy” (1972)Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy, nr 7, poz. 31, 30 kwietnia 1972, Załącznik Nr 6b.
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy” Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 2020