Aproksymant () – rodzaj głoski, przy produkcji której artykulatory zbliżają się do siebie, jednak nie wystarczająco blisko, aby powstał szum. Zatem aproksymanty można umieścić między spółgłoskami szczelinowymi, dla których charakterystyczną cechą jest tarcie, a samogłoskami, gdzie powietrze przepływa przez aparat mowy swobodnie. Do klasy aproksymantów zalicza się spółgłoski płynne (w tym spółgłoski boczne oraz spółgłoski drżące ), jak również półsamogłoski i .
Termin aproksymant został wprowadzony w latach 60. XX wieku przez brytyjskiego językoznawcę Petera Ladefogeda.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sposób artykulacji