Żabia Przełęcz Mięguszowiecka (, , , 2315 m) – przełęcz w głównej grani Tatr usytuowana pomiędzy Żabią Turnią Mięguszowiecką (Žabia veža, 2236 m) a Wołową Turnią (Volia veža, 2360 m).
Przełęcz ta, podobnie jak sąsiadujące z nią szczyty, należy do znajdującego się na granicy polsko-słowackiej Wołowego Grzbietu (Volí chrbát), który oddziela od siebie doliny: Rybiego Potoku i Żabią Mięguszowiecką (Žabia dolina mengusovská). Południowe, słowackie stoki przełęczy są łatwo dostępne. Na północną, polską stronę natomiast opada z przełęczy wielka depresja, będąca częściowo stromym i szerokim żlebem, a częściowo kominem. W dolnej części podcięta jest szerokim, pionowym progiem o brązowej barwie skał. Depresja ma wylot na wielkim tarasie u podstawy Żabiej Turni Mięguszowieckiej.
Przełęcz wzięła swoją nazwę od Żabiej Turni Mięguszowieckiej.
Taternictwo Historia zdobycia Pierwsze odnotowane wejścia na przełęcz związane są z zejściami z Żabiej Turni Mięguszowieckiej (po przejściu Wołowego Grzbietu): latem – Katherine Bröske, Simon Häberlein, 11 września 1905 r., zimą – Alfréd Grósz, 5 kwietnia 1913 r. Drogi wspinaczkowe Z Wielkiej Wołowej Szczerbiny omijając od północy wierchołek Wołowej Turni; I w skali UIAA, czas przejścia 15 min, Przez dolną część północnej ściany Wołowej Turni; III, 2 godz, Przez dolny próg; V, A0, A, czas pierwszego przejścia 19 godz., Z Kotlinki pod Żabim Koniem; 0+, od szlaku na Rysy 45 min, Od południa z Wołowej Kotlinki; 0, 30 min.
Przypisy
Kategoria:Przełęcze polskich Tatr Kategoria:Przełęcze słowackich Tatr Kategoria:Przełęcze Tatr Wysokich