Francisco Paulo Mignone (ur. 3 września 1897 w São Paulo, zm. 20 lutego 1986 w Rio de Janeiro) – brazylijski kompozytor i dyrygent pochodzenia włoskiego.
Życiorys Studiował fortepian, flet i kompozycję w konserwatorium w São Paulo, które ukończył w 1917 roku. W latach 1920–1922 uczył się w Mediolanie u Vincenzo Ferroniego. Po powrocie do São Paulo był w latach 1929–1933 wykładowcą konserwatorium. Od 1933 do 1967 roku uczył dyrygentury w Escola Nacional de Música w Rio de Janeiro. W latach 1937–1938 odbył tournée koncertowe po Europie, w 1942 roku gościnnie koncertował w Stanach Zjednoczonych z orkiestrami NBC i CBS.
Twórczość We wczesnych utworach nawiązywał do francuskiej i włoskiej muzyki romantycznej, późniejsze czerpią z tematyki brazylijskiej. Wykorzystywał oryginalne i stylizowane melodie i rytmy afro-brazylijskie. Przyjaźnił się z Mário de Andrade, którego poglądy estetyczne wywarły wpływ na jego twórczość. W wielu utworach Mignonego melodie pochodzenia ludowego oparte są na tonalnej harmonii i synkopowanych rytmach, w latach 60. i 70. kompozytor odchodził od systemu dur-moll w kierunku politonalności, atonalności i serializmu.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Brazylijscy kompozytorzy operowi Kategoria:Brazylijscy dyrygenci Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1986 Kategoria:Ludzie urodzeni w São Paulo