Bolesław Zygmunt Mikiewicz (ur. 6 maja 1895 w Przeworsku, zm. 1959) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.

Życiorys Urodził się 6 maja 1895 w Przeworsku, w ówczesnym powiecie łańcuckim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Bolesława (1869–1925), adwokata, i Katarzyny Wiktorii (1869–1959), córki Zygmunta Węclewskiego. Miał dziewięcioro rodzeństwa, a wśród nich brata Bronisława (1899–1942) – majora łączności Wojska Polskiego.

W 1913 złożył maturę z odznaczeniem w c. k. Gimnazjum III w Krakowie. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego.

16 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 1 Pułku Piechoty. 1 maja 1916 został mianowany chorążym piechoty. 6 lipca 1916 pod Wołczeckiem, w trzecim dniu bitwy pod Kostiuchnówką, dostał się do rosyjskiej niewoli.

4 marca 1919 jako chorąży byłych Legionów Polskich i byłego II Korpusu został przyjęty do Wojska Polskiego i mianowany z dniem 1 lutego 1919 podporucznikiem piechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 29 z 15 marca 1919, poz. 908.. 1 grudnia 1919 został mianowany z dniem 1 grudnia 1919 porucznikiem w piechocieDz. Rozk. Wojsk. Nr 98 z 28 grudnia 1919, poz. 4146..

14 listopada 1921 został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza kursu normalnego 1921–1923. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 498. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 1 października 1923, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego został przeniesiony do 58 Pułku Piechoty w Poznaniu. Następnie został przydzielony do Oddziału IV Sztabu Generalnego, a w 1925 przeniesiony do 52 Pułku Piechoty w Złoczowie.

W listopadzie 1926 został przydzielony z 52 pp do Biura Ogólno-Administracyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisko referenta. 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku. 12 kwietnia 1927 został mianowany na stopień majora ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 11. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W kwietniu 1928 został przesunięty we wspomnianym biurze na stanowisko pełniącego obowiązki szefa wydziału przepisów. Z dniem 1 marca 1932 został przeniesiony do 42 Pułku Piechoty w Białymstoku na stanowisko dowódcy batalionu. Od 2 do 31 marca tego roku był przydzielony z 42 pp do Biura Og. Adm. MSWojsk. W lipcu 1935 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I, a następnie przeniesiony w stan spoczynku.

Bolesław Zygmunt Mikiewicz w 1928 zawarł związek małżeński z Marcelą Olszewską (1901–1985), z którą miał trzy córki urodzone w Białymstoku: Zdzisławę (1929–1935), Bożennę Antoninę Malwinę (1933–1990) i Marię Honoratę Izabelę (ur. 1934).

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 9 listopada 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Dowódcy batalionów 42 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Ludzie urodzeni w Przeworsku Kategoria:Ludzie związani ze szkołą im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Oficerowie 52 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Kostiuchnówką 1916 Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1959 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich